Hoge Raad: Groningse HIV-zaak moet over

In de Groninger hiv-zaak zijn de twee hoofdverdachten, Peter M. en Hans J., in 2010 veroordeeld tot respectievelijk 12 en 9 jaar gevangenisstraf. Ze kregen deze straffen omdat ze in de periode 2005-2007 tijdens seksfeesten in Groningen andere mannen zouden hebben besmet het het hiv-virus, dat aids kan veroorzaken. Vier mannen raakten daadwerkelijk besmet met het virus, volgens het gerechtshof in Leeuwarden doordat ze geïnfecteerd bloed ingespoten kregen.

Injecties oorzaak of niet?
De Hoge Raad vindt dat het hier gaat om een uitzonderlijk geval, ,,waarin het onzeker is of het gedrag van de verdachten de hiv-besmetting van de slachtoffers heeft veroorzaakt''. Volgens de raad moet beter worden onderzocht of het bij ieder van de vier slachtoffers ,,hoogst onwaarschijnlijk'' is dat ze door onbeschermde seks aan het virus zijn gekomen.
Het hof in Leeuwarden ging een stuk verder dan de rechtbank in Groningen, die M. en J. aanvankelijk veroordeelde tot 9 en 5 jaar cel. De rechtbank concludeerde niet dat de besmettingen waren gelukt en sprak van een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Het hof in Leeuwarden nam het verband tussen de injecties en de besmettingen wel aan. Het tilde er bovendien zwaarder aan dat de verdachten anderen doelbewust wilden infecteren.

Minachting
M. kreeg de zwaarste straf omdat hij de initiatiefnemer zou zijn. Het plan van de verdachten was om een groep hiv-geïnfecteerde mannen te creëren met wie ze later onbeschermde seks konden hebben. Het hof sprak van ,,een immense minachting van het welzijn van anderen''.

Groepsseksfeestjes
De verdachten organiseerden al enige tijd homoseksuele groepsseksfeestjes in Scharmer en Groningen. Ook werden spelletjes met bloed gespeeld waarbij onder andere men elkaar injecteerde. Op een gegeven moment waren alle drie de mannen seropositief.
De groepseksfeestjes en bloedspelletjes ontaardden vanaf eind 2005 in een misdadig spel: de slachtoffers werden gedrogeerd en vervolgens geïnjecteerd met HIV-besmet bloed. Slachtoffers hadden geen of vage herinneringen aan de seksfeesten.

Juridisch van belang
De zaak is juridisch ook van groot belang. Tot aan de Groningse zaak toe werden verhalen over opzettelijke HIV-besmettingen afgedaan als broodjeaapverhalen. Zo werd aanvankelijk ook de Groninger HIV-zaak beschouwd, als een zoveelste variant hierop. Veel slachtoffers wilden daarbij geen aangifte doen: ze schaamden zich, waren niet uit de kast gekomen, of hadden een gezin dat ze wilden beschermen.

Zaak loopt sinds 2007
In juni 2006 meldde een slachtoffer zich bij de politie maar die vond te weinig aanknopingspunten om de daders te arresteren. De GGD waarschuwde homoseksuele mannen voor particuliere seksfeesten. Vanaf februari 2007 volgden meer aangiftes.
Op 13 mei 2007 werden na telefoontaps drie verdachten opgepakt waarvan één tijdens de aankoop van 150 xtc-pillen en een liter GHB.

Straffen tot 12 jaar
De verdachten, Peter, Hans en Wim, werden in november 2008 door de rechtbank in Groningen veroordeeld tot respectievelijk negen, vijf en anderhalf jaar gevangenisstraf. In hoger beroep in Leeuwarden werd op 22 januari 2010 twaalf, negen jaar en acht maanden cel opgelegd.
Het drietal is hiertegen in cassatie gegaan en nu, twee jaar later, blijkt dat de hele zaak over mag worden gedaan. Dat gaat gebeuren bij het gerechtshof in Arnhem. Wanneer is nog niet bekend, dat kan nog wel enkele maanden duren.

Bronnen: ANP en Wikipedia.
Archieftekening rechtszaak: ANP.