Peetsma's Lichtplaats (55) - Mijn dagboek
REGIO |
12 januari 2012
|
reageer
|
Door
MaartenPeetsma, dichtbij-meeschrijver
Ik vier vandaag mijn tweede twitterverjaardag. Een heuglijk feit dat ik niet zomaar voorbij wil en kan laten gaan. Het begon allemaal, uiteraard, op 12 januari 2010. Vanaf mijn vaste computer op het driehoekige bureautje in onze kleine slaapkamer stuurde ik mijn eerste tweet, bestaande uit 14 woorden en gelardeerd met ambitieuze toekomstplannen, de wereld in:
Één woord zegt meer dan 140 tekens. Vanaf morgen. Elke dag in één woord.
Helaas had ik op dat moment geen volgers, waardoor dat romantische de wereld insturen iets erg zieligs had en alleen ik nog wist van het idee om elke volgende dag samen te persen in één woord. Want dat was mijn idee. Ik zou tot in lengte van dagen elke dag om 22:00 één woord twitteren. Het liefst een woord dat mijn dag karakteriseerde, een woord dat mijn hoogtepunt van die dag, hoe triviaal ook, beschreef. Het mocht ook een nieuwswoord zijn of een prachtig, op die dag (her)ontdekt woord dat een tweet verdiende. Op die manier zou ik dan jaren later door mijn dagboek kunnen bladeren en glimlachen of huilen om de woorden.
Het is nu, zoals gezegd, twee jaar later en mijn project is still alive. Twee jaar lang heb ik elke dag rond 22:00 een woord mijn steeds groter wordende followerwereld in gestuurd. En vandaag blader ik terug. Terug in mijn verhaal. Woord voor woord.
Zo schaatste ik op 15 januari 2010 een aantal rondjes op de ijsbaan van Zuidwolde (Gr.) en twitterde ik koek-en-zopie. Op 7 februari van dat jaar kocht ik een combimagnetron, op 23 februari koos Sven Kramer helaas niet voor de BUITENBAAN!, op 29 maart bezocht ik in de Chaplins Pub aan het Zuiderdiep de mannenavond, op 23 mei hoorde ik op radio 1 een schitterend verhaal over het plaatsje twijfelfontein in Namibië, op 19 september belandde ik door toedoen van zusje en zwager in de bospub in Lhee bij Dwingelo en op 23 oktober las ik over de herkomst van de naam van het drankje Schelvispekel.
Helaas hebben deze sumiere dagboekbijdragen ook een nadeel. Bij enkele woorden is het verhaal verdwenen. Zo twitterde ik op 17 november hemelfietser. Ik vind het nog steeds een schitterend woord, maar de aanleiding is vervaagd. Datzelfde geldt voor de, overigens prachtige woorden wappertechniek, spekwater, salamitactiek, karmijnrood, muizendossier, lulkoekverkoper, stadswafel en confrontatieglas.
Ondanks enkele vervaagde herinneringen genoot ik vandaag van het terugbladeren. Ik zweefde door mijn leven van de afgelopen twee jaar. Ik besloot alle woorden achter elkaar te zetten en uit te printen. Vol smart wachtte ik bij de ratelende printer. Het resultaat zette me weer met beide benen op de grond.
Twee volle levensjaren op anderhalf A4tje.