WONEN |
14 oktober 2011
|
reageer
|
Door
Mamamini, dichtbijredacteur
Al ruim 22 jaar is Mamamini een begrip in Groningen. De komende tijd zal Mamamini onze website als platform gebruiken om Groningers meer te vertellen over het reilen zeilen van deze eigenzinnige kringloopwinkel. Via uiteenlopende bijdrages zal je ontdekken dat Mamamini meer is dan alleen een winkel. Wie weet er bijvoorbeeld dat de winst naar goede doelen gaat? Dat Mamamini mensen met lichamelijke en geestelijke problemen een leuke werkomgeving biedt? En dat er soms producten binnenkomen die niet zouden misstaan in een museum?
De komende tijd zal Mamamini daarom leuke bijdragen plaatsen op Groningen dichtbij. Vandaag staan we ter introductie kort stil bij de geschiedenis van Gronings leukste kringloopwinkel.
Het begin
Mamamini begon als een klein winkeltje aan de Noorderhaven (in
Pakhuis Engeland). In een voormalige graansilo, waar het ongedierte letterlijk over de vloer liep, werd Mamamimi in 1989 door 3 uitkeringsgerechtigden opgericht, onder wie Anneke Ferwerda en Nico Lolkema. De doelstelling was simpel: men wilde kringlopen, een woord dat toen net opkwam. De oprichters vonden het jammer dat zoveel goede bruikbare spullen bij het grofvuil belandden en besloten daarom een stichting op te richten om deze spullen gratis op te halen en goedkoop weer aan te bieden aan Groningers die het niet zo breed hadden.
De eerste jaren waren leuk maar zwaar, vertelt Franz Mulder, teamleider bij de vestiging aan de
Noorderbinnensingel en al 22 jaar verbonden aan Mamamini.
“In de eerste vestiging aan de Noorderhaven hadden we een allesbrander en op sommige plekken een kacheltje om het pand te verwarmen. Het gebeurde dikwijls dat we door het hout heen waren, maar op zon moment werd er gewoon een bank doormidden gezaagd en dan gooiden we zon blok bankstel gewoon in de allesbrander om toch maar die kachel weer op te prutten. En daar gingen we dan een beetje omheen staan in de kou.”
De naam
Mamamini is vernoemd naar de moeder van Nico Lolkema, één van de oprichters. Zij heette Mini. Franz Mulder kwam enkele maanden na de oprichting via een sollicitatie bij Mamamini terecht. “Dat was eigenlijk heel grappig”, vertelt Mulder.
“Ze bestonden nog maar net, daarom was het ook een beetje een koetjes en kalfjes gesprek. Uiteindelijk waren ze eigenlijk dolgelukkig dat het gesprek afgelopen was, want ik kon direct aan de slag. Ik had een technische achtergrond en daar ben ik dan ook maar mee bezig gegaan. Al was het toe nog wel zo dat waar de drukte was, daar viel je in. Dus ik werkte in het begin op diverse afdelingen.”
De doelstelling
Volgens Franz Mulder is de doelstelling van Mamamini in al die jaren niet veranderd.
“De doelstelling is altijd geweest om goede goederen weer terug te geven aan mensen die ze nodig hebben. Ook in 1989 werd er al veel weggegooid. Hartstikke zonde, want vaak zat er nog goed spul tussen. En vraag is er wel. Niet alleen is Groningen een studentenstad, daar kan je niet omheen, maar ook veel andere Groningers hadden en hebben het helemaal niet breed. Dan is het dus zinvol om een kringloopzaak te beginnen.” In de tussentijd is Mamamini professioneler geworden en de stichting heeft inmiddels vier vestigingen in Groningen.
Vrijwilligers en maatschappelijke betrokkenheid
De stichting Mamamini is ook maatschappelijk zeer betrokken en ieder jaar geven ze geld aan
projecten in en om Groningen die goed werk doen op het gebied van milieu, werkgelegenheid en minima. Deze maatschappelijke betrokkenheid merk je ook aan de mensen die er werken.
“Iedereen is wel een beetje vrijwilliger”, vertelt Mulder.
“Maar je hebt een grote groep echte vrijwilligers, mensen die het gewoon heel leuk vinden om hier bezig te zijn. Verder heb je hier mensen die hier via de sociale dienst belanden. Sommigen komen hier met een lichte geestelijke handicap, of lijden aan een vorm van autisme. Neem Christiaan, die is gehandicapt, maar werkt hier al 12 jaar. Hij is op krukken binnengekomen en je ziet het nu, hij loop helemaal zonder krukken.” Franz Mulder vindt het belangrijk dat Mamamini mensen met een lichamelijke of geestelijke aandoening leert om sociaal en in een werkomgeving te functioneren.
“Mensen met uiteenlopende problemen kunnen hier gewoon onder de mensen zijn, als collegas met elkaar leren omgaan, daar leren ze van.”
Mamamini is een cadeautjeswinkel
Mamamini is voor iedere Groninger een leuke winkel om af en toe te bezoeken. Je weet nooit wat je er vindt. Niet voor niets noemt Mulder het ook wel eens cadeautjesfabriek.
“Dat betekent dat mensen bij mamamini spullen tegenkomen waar ze al tijden naar op zoek waren. Iets waar iemand 10 jaar lang naar op zoek was, kan je hier tegen komen.”
Het is duidelijk. Mamamini is een bijzondere Groningse stichting. Een stichting die zichzelf weet te redden dankzij de enthousiaste werknemers (150) en een duidelijke doelstelling. Toch weet lang niet iedere Groninger wat voor activiteiten mamamini allemaal ontplooit. Hopelijk gaat deze rubriek daar verandering in brengen. Op Groningen dichtbij vind je binnenkort in ieder geval allerlei leuke verhaaltjes over Mamamini.
Hier kan je zelf overigens ook aan bijdragen. Dus: heb je een leuk idee of een leuke ervaring met Mamamini, mail het ons en deel jouw verhalen op onze website!