SPORT |
30 juli 2012
|
reageer
|
Door
Martijn.van.Gessel, dichtbijredacteur
De Olympische Spelen in Londen zijn begonnen. Tot en met 12 augustus kijkt de hele wereld vol bewondering naar de crème de la crème van de mondiale topsport. Sneller, hoger, sterker is het motto van de Spelen, dus ook in Londen zullen unieke prestaties geleverd en records gebroken worden.
Terwijl de topsporters van nu geschiedenis schrijven, duiken wij in het verleden. Het Regionaal Historisch Centrum Eindhoven (RHCe) heeft een verhalenbank vol historische verhalen van sporters uit Eindhoven en omgeving die ooit deelnamen aan de Zomerspelen.
Onder de noemer "Olympiërs van toen" zet Eindhoven Dichtbij tot en met 12 augustus elke dag rond de klok van 18.00 uur één historisch verhaal uit de verhalenbank van het RHCe in de spotlights.
Peter Snijders, geboren op 14 september 1943 in Eindhoven...
...is een voormalig topjudoka en bondscoach van de Nederlandse Judobond.
In 1964 nam Peter Snijders, net als zijn tweelingbroer Jan, deel aan de Olympische Spelen in Tokyo op het onderdeel judo, klasse middengewicht. Hij won zijn twee wedstrijden in de voorronde, maar verloor in de kwartfinale van Duister Wolfgang Hofman, waarna hij was uitgeschakeld. Het judotoernooi in Tokyo was voor Nederland onvergetelijk door de gouden medaille die Anton Geesink daar behaalde.
In zijn hoogtijdagen als judoka werden Peters technieken als de mooiste ter wereld beschouwd. Hij werd in staat geacht een wereldtitel of olympisch goud te behalen. Dit is nooit gebeurd. Andere prestaties van Peter Snijders waren: Europees kampioen in de klasse t/m 18 jaar in 1961, en in 1963 wederom in de klasse t/m 21 jaar. Op het wereldkampioenschap in Rio de Janeiro in 1965 behaalde hij brons.
In 1966 werd Snijders, ondanks blessures, individueel Europees judokampioen middengewicht in Luxemburg. Daarnaast behaalde hij met de Nederlandse ploeg brons. Deze Europese titelwedstrijd in 1966 is zeer bekend vanwege het feit dat Snijders tweemaal uit moest komen tegen de Rus Pokatyev, waarvan hij eerst verloor en uiteindelijk won.
Snijders had zich door de schouderblessure die hij in de eerste wedstrijd opliep bijna teruggetrokken. De finalewedstrijd duurde twintig minuten. "Ik merkte dat de Rus moe begon te worden. Op zeker moment stonden we tegenover elkaar en keken elkaar diep in de ogen. Ik heb toen hard 'boe' geroepen", aldus Peter.
Van 1966 tot 1967 studeerde en trainde Peter een jaar lang samen met Ernst Eugster op de Tenri-universiteit tussen tachtig Japanners. Daar werd hij tot vierde dan gepromoveerd, hoewel hij daar op 23-jarige leeftijd eigenlijk nog een jaar of vier te jong voor was.
Hij kwam in deze periode ook 8 kilo aan, waardoor hij niet meer in het middengewicht maar in het halfzwaargewicht moest uitkomen. In 1967 werd Peter Nederlands kampioen halfzwaargewicht in Rotterdam.
Na zijn carrière als judoka werkte hij als pedagoog in penitentiaire inrichtingen. Verder bleef hij actief op de mat als trainer bij o.a. JC Helmond en Berlicum. Samen met zijn broer Jan maakte hij veel reclame voor judo door judodemonstraties te geven in o.a. Bladel, Hapert, Reusel en Oirschot.
In het boek 'Een killer in kimono. Anton Geesink: van volksjongen tot VIP' van auteur Kees Kooman, in 2009 uitgekomen bij Nieuw Amsterdam, staat een krachtige uitspraak van Peter Snijders: "Anton vindt dat iedereen recht heeft op een eigen mening, mits die niet afwijkt van de zijne."
Lees ook het verhaal van zijn broer Jan in de Verhalenbank van het RHCe.
Olympiërs van toen:
Deel 1: Henk Kamerbeek (vader van Eef)
Deel 2: Eef Kamerbeek
Deel 3: Frans Waterreus
video: De verloren partij van Snijders in Tokyo tegen de Duitser Hoffman.