SPORT |
09 oktober 2011
|
reageer
|
Door
Lianne Koops, dichtbij-meeschrijver
Vandaag, 09/10/11, was marathondag in onze mooie stad. Een dag waarop duizenden mensen samen tienduizenden kilometers aflegden. Of misschien wel meer. En ik heb ook mijn steentje bijgedragen: ik heb 'maar liefst' 6 kilometer gerend door de binnenstad van Eindhoven.
Toegegeven: ik was een beetje zenuwachtig van tevoren. Niet omdat ik bang was dat ik het niet zou halen, maar gewoon omdat ik nog nooit eerder aan een georganiseerde loop had meegedaan. Ik schaam me bijna om het te zeggen, maar ik was zelfs nog nooit bij de marathon wezen kijken. Dus ik had echt geen idee. Gisteravond legde ik mijn spullen klaar, hashtagde ik mijn startnummer nog even met merkstift met #040rent en ging keurig op tijd slapen. En vanmorgen…? Vanmorgen was ik bang om me te verslapen. Ik MOEST meedoen!
Keurig op tijd (zeg maar: veel te vroeg) kwam ik aan in de stad. Een beetje verloren liep ik daar in m'n hardloopkloffie. Maar de zon scheen, het was niet koud, perfect hardloopweer, ik had er zin in! Na een warming up kregen we dan om 10:10 uur eindelijk het startschot. Daar gingen we! De mensenmassa kwam langzaam in beweging. Volwassenen, maar ook veel, héél veel kinderen van allerlei leeftijden. Die laatsten renden het hardst (en haakten ook het snelst af).
Van tevoren was ik erg benieuwd hoe het zou zijn om in zo'n grote groep te lopen. Ik was bang dat ik mijn eigen tempo niet zou kunnen aanhouden. Naderhand bleek, na een kritische blik op mijn Runkeeper-statistieken, dat dit gelukkig wel was gelukt. Onderweg had ik die ervaring helaas niet: ik werd continu voor de voeten gelopen door kinderen die ineens gingen wandelen of zelfs stilstaan. Ik had niet echt ruimte om te lopen. Maar ik ging, en ik ging heel prima. Daarbij merkte ik niet eens dat de tijd verstreek: door alle aanmoediging langs de kant, van spandoeken tot applaus, liep ik als vanzelf naar de finish. Het kostte me bijna geen moeite. Heerlijk was dat!
En nu heb ik een medaille. Mijn eerste, echte hardloopmedaille. En ondanks dat het maar een kippeneindje was in vergelijking tot de hele en de halve marathon, voelde ik me na afloop trots en voldaan. En ik was zo dankbaar, dat ik vanmiddag nog eens twee uur in de regen en de kou heb gestaan om de andere lopers aan te moedigen. Zij die naar de finish strompelden na de hele marathon en zij die als een speer op het finish-lint afgingen na de halve marathon. Het zijn helden, allemaal!
Volgend jaar ben ik weer van de partij. Dan loop ik de halve marathon. En nu? Nu ga ik eerst maar eens verder trainen: 10 kilometer is mijn volgende doel. Want #040rent en 040 rent best lekker!
De hashtag '#040rent' is een spontaan op Twitter ontstaan idee om mede-Eindhovenaren te stimuleren ook te rennen. Door de hashtag te gebruiken en/of volgen kom je erachter welke stadsgenoten je beginnende, gevorderde of wellicht weggezakte hardlooppassie delen. Een soort virtuele hardloopclub dus, waaruit al verschillende loopmaatjes en gezamenlijke IRL (in real life) loopjes zijn geboren. Voel je vrij om mee te taggen en/of voeg je bij onze Facebookgroep '#040rent'.
Lianne schreef eerder...
040rent op (on)zalige tijden
040rent op afspraak
040rent tussen de buien door
040rent naar een doel toe