REGIO |
02 februari 2012
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie (Witte Weekblad)
HILLEGOM - Heel wat mensen zullen ze eens gezien hebben. Wie langs de hoek van de Garbialaan met de Elsbroekerlaan rijdt ziet bij het laatste huis altijd een bordje met een spreuk voor het raam staan. Het huis is eigendom van Jaap en Diny Verhoeven die al vanaf het moment dat ze er zijn komen wonen iedere twee weken een spreuk op het bord voor het keukenraam schrijven.
Het echtpaar Verhoeven woont al sinds 1995 aan de Garbialaan en dat houdt in dat ze in zeventien jaar tijd ongeveer 450 spreuken op het bord hebben gekrijt. Spreuken, die door het echtpaar zelf werden gezocht uit boekjes, tijdschriften, van internet, maar ook spreuken die door Hillegommers in de brievenbus werden gegooid. Onlangs dreigde het echtpaar echter met de spreuken te stoppen. Dochter Patty: 'De trukendoos raakt volgens mijn ouders op, we hebben de meeste spreuken nu wel gehad. Ik vind echter dat mijn ouders er niet mee mogen stoppen en wil lezers van het Witte Weekblad oproepen om spreuken te sturen'. Deze kunnen gestuurd worden naar jaapdiny@snelnet.net of via de brievenbus.
Vader Jaap Verhoeven laat weten dat de gewoonte om spreuken aan het publiek te tonen al lange tijd bestaat. 'We woonden eerst aan de Meidoornstraat en hadden daar al een bordje voor het raam. Daar liepen echter niet zoveel mensen langs. Op aanraden van de kinderen zijn we het hier ook gaan doen en zo stond 14 mei 1995 de eerste spreuk voor het raam'. Het echtpaar weet nog goed welke spreuk dat was. In een klein vergeeld boekje staan ze namelijk allemaal genoteerd. 'Wees jezelf en wees blij met wie, wat en hoe je bent', was de eerste.
Regelmatig worden er door mensen spreuken in de brievenbus gegooid. Jarenlang was er een dame die op kerstavond precies om 21.30 uur een kerstverhaal in de bus gooide. 'We stonden haar steeds op te wachten, maar kwamen er niet achter wie ze was. Pas jaren later toen haar man was overleden, kwam ze het zelf zeggen en zei: nu stop ik ermee'. De meeste spreuken worden gebruikt. De hele dag door stoppen er mensen om de spreuk te lezen. 'Auto's stoppen er zelfs voor, mensen stappen van hun fiets en voorbijgangers staan vlak voor het raam om het te kunnen lezen. Dat vinden we leuk en gezellig. Schoolklassen die hier langslopen om verderop te gaan gymmen, stoppen ook en vaak vertelt de juf of meester wat de spreuk betekent'.
Op nieuwjaarsdag verschijnt er steevast een nieuwjaarswens op het bordje. 'Ik stond een keer pannenkoeken te bakken toen tikte er een man met een paraplu op het raam en riep: "Hetzelfde". Ik moest even denken wat hij bedoelde'. De spreuken zijn altijd positief en het zijn denkertjes met een vleugje humor. Zij hopen dan ook dat ze van de lezers van het Witte Weekblad dergelijke spreuken kunnen verwachten.