De informatie op deze pagina wordt u aangeboden in samenwerking met

Maak inwoners gelijkwaardige partners [opinie]

Dit ontwerp gaat E 70 miljoen kosten (Foto: Eddie Altenburg-Collin)
1 / 2
zoom out
DEN BOSCH - Het zit het Bossche College van Burgemeester en Wethouders niet mee: het nieuwe theater aan de Parade valt fors duurder uit dan begroot en dreigt daarmee in het Maaswater te vallen. De vier geplande windmolens op De Rietvelden komen er wel, maar niemand is blij met hoe het proces is verlopen. Een parallel in beide zaken is, dat er grote ontevredenheid heerst bij omwonenden en belanghebbenden over zowel de bouw van het theater als de windturbines. Dat kan beter.


Over het nieuwe theater wordt al elf jaar gesteggeld. Eerst over de locatie, vervolgens over het budget, daarna over het ontwerp en nu als laatste over de aanbestedingsprocedure. De locatiekeuze is een politiek besluit geweest, dat na heel lang soebatten is genomen. De betrokken inwoners en organisaties werden hiermee voor een voldongen feit gesteld. Een klankbordgroep met daarin onder meer omwonenden en de wijkraad binnenstad (BLB) werd pas in 2016 (!) geformeerd, op het moment dat het definitieve theaterontwerp allang op tafel lag.

Het besluit over de windmolens is in 2014 genomen en nu de schop daadwerkelijk de grond in gaat, worden de omwonenden met de windturbines in hun achtertuin geconfronteerd. In deze zaak voelen bewoners zich helemaal niet gehoord, met frustraties tot gevolg. Het College dient meer rekening te houden met de wensen van hun inwoners, want daar doen ze tenslotte al het werk voor.

Luister naar betrokkenen en handel er ook naar

Zorg er als Bossche politicus voor dat je weet wat er speelt in de stad, de wijk en de buurt. Bezoek de verschillende dorpsraden, wijkbijeenkomsten en sportclubs. Luister naar hetgeen er wordt gezegd en probeer daar in je dagelijkse werkzaamheden rekening mee houden.

Hanteer de participatieladder

Zodra er iets concreets gaat spelen in de buurt schaal dan op in de burgerparticipatie. Burgerparticipatie is het door de overheid samen met belanghebbenden ontwikkelen van beleid of het gezamenlijk uitvoeren ervan. Hiervoor wordt vaak de participatieladder gebruikt: deze bestaat uit zes treden, hoe hoger de trede, hoe groter de burgerparticipatie.

Trede 1 is het informeren van omwonenden en belanghebbenden, vaak per brief. Bij trede 2 worden betrokken inwoners en organisaties geraadpleegd: zij worden gezien als gesprekspartners bij de ontwikkeling van beleid. De gespreksresultaten vormen mogelijke bouwstenen voor beleid, maar dit is nog geheel vrijblijvend voor het stadsbestuur. Trede 3 is adviserend: omwonenden en belanghebbenden hebben de gelegenheid om problemen aan te dragen en oplossingen te formuleren. Maar ook voor dit advies geldt, dat ervan kan worden afgeweken.

Inwoner als gelijkwaardige partner

Vanaf trede 4 wordt de inwoner als gelijkwaardige partner gezien. Dan spreekt men van coproduceren: het politiek bestuur en de betrokken bewoners en organisaties komen gezamenlijk een probleemagenda overeen, waarna gezamenlijk naar oplossingen wordt gezocht. Men kan van de besluitvorming afwijken, maar dit dient wel goed beargumenteerd te worden. Bij trede 5 zijn de betrokken partijen medebeslissers; besluitvorming wordt aan inwoners gedelegeerd. Het politiek bestuur verbindt zich aan deze besluiten. Bij de laatste trede is sprake van zelf organiseren.

Het participatieniveau in ’s-Hertogenbosch blijft steken op trede 2 en 3, terwijl voor de eerdergenoemde dossiers een hogere participatiegraad noodzakelijk is. Maak omwonenden en belanghebbenden in een zo vroeg mogelijk stadium onderdeel van het proces. Stel samen een probleemagenda op (trede 4) en kom zo tot een breed gedragen besluit voor bijvoorbeeld het nieuwe theater.

Betrek de marktpartijen vooraf bij een aanbesteding

Toets tot slot de (gezamenlijk) gemaakte plannen aan de markt. Doe daarom voor de aanbesteding een marktconsultatie of een concurrentiegerichte dialoog om te weten te komen wat de markt wel en niet kan. Zoals Wouter Smits van Boels Zanders Advocaten eerder in het Brabants Dagblad betoogde, is de concurrentiegerichte dialoog bij uitstek geschikt voor complexe opdrachten, zoals de bouw van het theater. Marktpartijen hebben dan in zo’n procedure zelf de ruimte om met verschillende oplossingen te komen.

Eigenlijk is het leven van een politicus heel simpel: je hoeft alleen maar te luisteren. Naar omwonenden, belanghebbenden én experts. Anders geldt, net zoals in de ICT: garbish in, garbish out.

drs. Eddie Altenburg-Collin is salesmanager bij ICT-bedrijf Caesar Overheid

Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 31 mei 2017


Reageer via Facebook
Plaats een nieuwsbericht
Facebook
Heb je nog geen account? Registreer
Wachtwoord vergeten? Klik hier
Agenda

meer agenda »