POORTUGAAL - Voor Bastiaan en Karel Vermaas uit Poortugaal is het einde van het jaar een bijzondere periode. Ieder jaar trekken zij zich vlak voor oudjaar terug in de schuur van zoon Bastiaan om zich in alle rust te wijden aan het maken van het ultieme oliebollenbeslag.
Zal het dit jaar weer lukken?
"Bij mij in de familie is het al generaties lang een traditie om aan het eind van het jaar oliebollen te bakken", vertelt Karel. " Ik kan me nog goed herinneren dat mijn ouders in hun woning in Poortugaal na de Kerst druk bezig waren met de voorbereidingen van het oliebollenbeslag. De geur van gist en de sfeer en gezelligheid van dit familieritueel staan mij altijd nog helder voor de geest. Als kind moest je dan op kousenvoeten door de kamer lopen!"
Vele jaren later leerde Karel zijn vrouw Toos kennen en was de tijd aangebroken om de familietraditie voort te zetten. "Vol goede moed gingen we samen aan de slag", vervolgt Vermaas. "We hadden alle ingrediënten in huis gehaald en begonnen met zorg aan de voorbereiding van het beslag. Nou, dat viel nog niet mee zeg! Het beslag werd één grote klomp, waar geen bol mee gebakken kon worden. We hebben het procedé toen aangepast, maar het resultaat bleef toch teleurstellend. Ik ben toen advies gaan inwinnen bij bakker Adrie Rook die tot eind vorige eeuw een bakkerij in het dorp had." Deze bakker overtuigde Vermaas dat het voorbereiden van het beslag een lang proces is waar aandacht, rust en de juiste gistingstemperatuur opportuun zijn. Gelukkig lukte het nu wel.
Oliebollenvirus
Sinds een aantal jaren is ook zoon Bastiaan met het oliebollenvirus besmet geraakt. Hij legt uit: "Samen met mijn vader ben ik begonnen met het verfijnen van het recept. Voor ons moet een oliebol, net als een fles goede wijn, na het bakken een tijdje rusten. Pas na twee dagen is de oliebol geschikt om te eten. Maar het gaat niet om het bakken alleen.
De essentie is de verbindende energie. Hierbij gaat het vooral om de beleving en de nostalgie die erom heen hangt." Het is een ritueel dat elk jaar terugkomt en hen daardoor dichter bij elkaar brengt. Uiteraard zullen ook dit jaar vader en zoon, onder het genot van een borreltje, weer samen deze en nostalgische oliebollen bruin bakken. Nu maar hopen dat dochter Megan de traditie voort wil zetten.