Ontslagen medewerkers buurthuizen in grote onzekerheid

'Het ergste is de onzekerheid’, vertelt Paschenegger. ‘Niet alleen voor mij, maar voor alle ontslagen collega’s.’ Ruim vijf jaar lang werkte hij voor Combiwel in de buurthuizen Olympus, de Pijp, Edelsteen en activiteitencentrum de Argo. Eerst als beheerder, later als zakelijk leider. Dat deed hij altijd met veel plezier en passie. Maar toen de buurthuizen samengevoegd werden tot Huizen van de Wijk de Pijp en Olympus, werd zijn leven op zijn kop gezet.

Emotioneel doet hij zijn verhaal. ‘Door de bezuinigingen op welzijn van het stadsdeel zouden er veel banen verdwijnen. Combiwel heeft daarom vorig jaar september een ontslagvergunning bij het UWV aangevraagd voor haar medewerkers om economische redenen. Dit is eind oktober toegekend, wat inhield dat Combiwel iedereen per 1 januari kon ontslaan. We kregen daar een brief over. Dat was natuurlijk heel erg, maar we wisten waar we aan toe waren.’

Toch kreeg het verhaal al snel een andere wending. Bij de afronding van zijn werk half december, kwam de zakelijk leider in contact met Ingrid Jansen, een medewerker van afdeling Vastgoed Zuid en Pim Marccusse, consultant van Total Facility Managment (TFM). Paschenegger vertelt: ‘Zij kwamen kijken wat voor TFM mogelijk was inzake het beheer en openstelling van de Huizen van de Wijk. Ik heb dit vervolgens gemeld aan Combiwel. Die reageerde daar meteen dat zelfde weekend van 16 december op. Alle medewerkers kregen een brief met daarin het nieuws dat er een overgang van onderneming was en dat TFM de hele beheergroep moest overnemen. Ook zou de volgende betaling door TFM geschieden. Alle dienstverbanden werden per direct opgezegd en alle rechten op voorzieningen vervielen.’

Voor Paschenegger viel de schade nog mee. Hij kreeg eind december van iNfacilities, onderdeel van TFM, een baan aangeboden. Om de openstelling van de Huizen van de Wijk goed te coördineren kreeg hij een baan als beheerder aangeboden. In eerste instantie voor een periode van zes maanden. Hij ging aan de slag, maar het feit dat zijn collega’s werkeloos thuis zaten, zat hem dwars. Daarom besloot hij 31 januari tijdens de extra vergadering in de deelraad over het nieuwe welzijn, zijn zegje te doen. In drie minuten deed hij emotioneel zijn verhaal. Een uitgebreide memo met zijn visie over het, in zijn ogen, onzorgvuldig handelen en onbehoorlijk bestuur van het stadsdeel werd aan alle raadsleden uitgedeeld. ‘Die reageerden geschokt op de verhalen van mensen die zonder geld en werk thuis zaten. Sommigen overspannen en ziek’, aldus Paschenegger.

De volgende dag, woensdag 1 februari, ging hij zoals gewoonlijk naar zijn werk. Het was de laatste dag van zijn proeftijd van één maand. Er was die dag niks aan de hand. Paschenegger werkte die dag gewoon en ging na zijn werk naar huis. Even na 17.00 uur werd hij opgebeld door Peter van Buuren, coördinator van iNFacilities, met het verzoek om rond 19.00 uur naar het buurthuis de Pijp te komen. Daar aangekomen, kreeg hij zijn ontslagbrief uitgereikt. Zijn proeftijd werd niet verlengd. ‘Ik was verbouwereerd. En Van Buuren ook. Wie moest nu de huizen van de wijk beheren? Ik heb vervolgens alles ingeleverd en Vincent de Gooijer, operation manager, gebeld om te vragen waarom ik ontslagen was. Hij antwoordde dat ze erg tevreden over me waren maar dat ik te veel een ‘Combiwel-pet’ op had. Ik vroeg hem of het iets met mijn inspreken de avond daarvoor op de raadsvergadering had te maken. Hij gaf toe dat ‘dat een medereden was’ en ‘dat het een politiek wespennest was’. Daar konden ze mij niet bij gebruiken.’

Paschenegger staat nu net als zijn collega’s ook op straat, met niks. ‘Van TFM krijg ik geen geld, want die roept dat het gaat om een beperkte opdracht van drie maanden en zegt dat het als commercieel bedrijf geen CAO heeft. Combiwel heeft eigenlijk een jaar lang zorgplicht voor mij, maar die geeft ook niet thuis. Ze zeggen dat het een overgang onderneming is en dat ik bij TFM moet aankloppen. Ik word van het kastje naar de muur gestuurd.'

Hij heeft het gevoel dat de politiek hem laat zitten. ‘Bezuinigingen is een politieke keuze. Daar gaat het mij niet om. Het draait om de uitvoering. En daar is het misgegaan: mensen hun rechten en plichten zijn ontnomen.’ Door alle berichtgeving en klachten heeft Abva Kabo FNV al hun personeel opgeroepen niet met iNFacilities of TFM samen te werken.

Verantwoordelijk wethouder Egbert de Vries reageert: ‘Wat hier speelt is een zakelijk conflict tussen Combiwel en TMF. Maar willen niet dat dit over de rug van mensen wordt uitgevochten. Als stadsdeel voelen we ons er zeker bij betrokken, ook omdat we er mede de oorzaak van zijn. Combiwel zegt dat het een overgang van onderneming is, maar daar ben ik het niet zonder meer mee eens.’ De Vries is bezig om een oplossing te vinden. ‘We willen binnen nu en twee weken iets afspreken met Combiwel en TFM, maar daar hebben we wel de medewerking van beide partijen bij nodig. Ik vind het heel vervelend voor alle betrokkenen en ik blijf me ermee bezig houden.’ Op de zaak Paschenegger wil De Vries inhoudelijk niet ingaan. Wel verzekert hij dat hij zich ook hierover laat informeren.