'Er is veel eenzaamheid'

Sinds begin dit jaar is zij met een aantal mensen uit de Evangelische Christen Gemeente het eetkamerproject 'De Goede Genade' gestart. Petra Goesten, met wie we vorige week spraken, wil graag dat Maresja daar iets over vertelt.

Maresja: ,,Met een klein groepje mensen vanuit de kerk hebben we het plan opgevat om iets te betekenen voor onze medemens. Het leek ons leuk om iets te bedenken waar mensen bij elkaar konden komen om te kletsen, maar ook om lekker te eten. We gingen uit van de gedachte dat het crisistijd is en mensen geen geld hebben om uit eten te gaan. Ook is er veel eenzaamheid en naar ons idee is er wel behoefte aan wat gezelligheid. Een ruimte om mensen te ontvangen was beschikbaar in het gebouw van de Evangelische Christen Gemeente. Ze kunnen hier zo aanschuiven en mee-eten. Als ze willen kunnen ze een klein bedrag als vergoeding geven, maar dat hoeft niet."

Hoe organiseren jullie dat?

,,Met een aantal mensen gaan we koken. Ik bereid hier thuis een maaltijd voor, voor ongeveer zes personen en dat doen nog een aantal mensen vanuit onze groep. Op donderdag rond een uur of zes brengen wij die maaltijden naar de ruimte de we mogen gebruiken en daar zetten we het allemaal klaar op een grote tafel. En dan stromen de mensen binnen. Sommigen zomaar spontaan, anderen hebben zich aangemeld. Dat kan via de site van de ECG; daar staat een link naar het eetkamerproject."

Hoe vaak organiseren jullie het?

,,Een keer in de veertien dagen op donderdag. Om er wat bekendheid aan te geven hebben we een mooie flyer ontworpen en die in de flats hier rondgedeeld. De laatste keer zijn er zo'n veertig mensen geweest. Je ziet ook dat er behoefte aan is. Er komt een heel divers publiek; geen heel arme mensen of heel rare mensen, gewoon heel gemêleerd."

Komen er geen mensen op af, die denken: dat is lekker een makkelijke avond?

,,Ja, die komen ook. En dat mag, daar doen we het ook voor."

Stemmen jullie de maaltijden op elkaar af?

,,Dat gebeurt in overleg. We hebben een Indische avond gehouden, een Hollandse avond en een Chinese avond; we hangen lijsten op achter in de kerk en daar kun je invullen wat je van plan bent te gaan maken. Binnen de groep verdelen we de taken. Je kunt je aanmelden als gastvrouw; om te bedienen; als hulp bij het opruimen en afwassen, of om te koken."

Toch lijkt het mij moeilijk om te weten hoeveel je moet koken. Als ik het goed begrijp kunnen er net zo makkelijk tien als veertig mensen komen. Wat doe je dan?

,,Het is wel eens voorgekomen dat er meer mensen kwamen dan verwacht, maar in feite is het een vaste club die komt. Soms een paar extra, maar ook wel eens een paar minder. Dat we echt eten te kort kwamen is nog nooit gebeurd. Er is altijd genoeg. En als er eten over is, dan doen we dat in bakjes en geven het aan de mensen mee. Echter onder één voorwaarde; de lege bakjes moeten weer teruggebracht worden. Dat is een leuke oplossing, wat dan komen er vanzelf weer gasten binnen."

Hoe is de leeftijdscategorie?

Dochter Lucy die graag meehelpt bij het project schuift aan en zegt: ,,Ze zijn wel een beetje oud hoor, zeker boven de veertig. Maar we hebben ook een kleine tafel en daar gaan de kinderen zitten. Dat is heel leuk, want we praten dan met elkaar over kinderdingen en niet over volwassen dingen. We mogen als eersten eten pakken en na het eten, als de volwassenen gaan kletsen, gaan wij spelen. Er is daar ook een pingpongtafel en tafelvoetbal en een krijtbord. Het is altijd erg leuk."

Volgens Petra geeft dit gesprek je veel energie; is dat ook zo?

,,Het kost wel energie, maar het geeft ook energie omdat je ziet dat het aanslaat. Er zijn mensen die dankbaar zijn dat het er is, maar ook mensen die het gewoon leuk vinden om elkaar te ontmoeten en zelf weer afspraken maken om iets met elkaar te ondernemen. Je weet waar je het voor doet."

Wat bereik je er mee? Is het alleen maar makkelijk voor mensen?

Dat zou best kunnen, maar wat we er denk ik vooral mee bereiken is dat we een plek hebben gecreëerd waar mensen met regelmaat naar toe kunnen gaan om elkaar te ontmoeten. Het is duidelijk een gezellig samen zijn.

Ik neem aan dat je dit doet om mensen te helpen die het moeilijk hebben, maar bereik je die ook?

Ja, die komen ook. Toch denk ik ook dat er een aantal nog niet durven. Maar omdat we hebben gezien dat er mensen komen die het gewoon leuk vinden, vonden we dat we het best ruimer mogen houden en er vanuit gaan dat iedereen mag komen.

Hoe zie je het vervolg van dit eetkamerproject?

We denken erover om het een keer per maand te doen. Dat is natuurlijk wel jammer, maar het is best een pittige opdracht en voor de meesten van ons toch wel zwaar naast werk en gezin om dit iedere veertien dagen te ondernemen. Om het vaker te gaan doen moet onze groep groter worden, maar dat valt ook niet mee, want de mensen hebben het al erg druk. Bovendien heeft niet iedereen de behoefte om dit te gaan doen. En dat moet je ook respecteren.

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

Inge Baas; sinds kort maakt zij naast haar werk prachtige foto's van mensen en ook van de natuur. Ik ben benieuwd wanneer haar liefde voor fotograferen ontstaan is. Vooral omdat zij het (vind ik) zo goed kan. Waarom is ze er nu pas mee begonnen?