REGIO |
02 mei 2012
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie,
Truus Oudendijk
(Witte Weekblad)
AALSMEER - In deze column doet Witte Weekblad-correspondent Truus Oudendijk verslag van haar belevenissen.
'Wat de een oorverdovend vindt, daar haalt de ander de schouders over op', staat er in de brochure over Schiphol. Wij horen bij die 'ander'.
Ons huis staat pal onder de Aalsmeerbaan en natuurlijk hebben wij daar last van. Bij mooi weer zitten wij steevast 'in de baan' zoals wij dat noemen en dendert er elke twee minuten een vliegtuig over de tuin. Als wij daar zitten, en dat komt regelmatig voor, kunnen we op dat moment geen woord meer wisselen. Maar om dat nou overlast te noemen?. Ik heb het idee dat mijn huisgenoten en de eventuele visite juist blij zijn dat ik even mijn kop houd, want ik maak in de regel zelf al lawaai genoeg. Die nemen dat vliegtuig voor lief. Nou maakt het natuurlijk een behoorlijk verschil dat wij flink in de ruimte zitten. Ja, dag en nacht vrachtwagens die het pad oprijden, maar daar zijn we aan gewend. Inmiddels aan die vliegtuigen ook. Een paar kilometer verderop is het veel erger; mensen wonen dichter op elkaar, de toestellen vliegen lager. Ik kan mij voorstellen dat je er helemaal gek van wordt. Beroepshalve zat ik bij de Alderstafel discussie over de geluidshinder van Schiphol en het verbaasde mij enorm dat niemand behoefte had aan een debat over de gezondheidsrisico's. Maken bewoners zich dan geen zorgen over al die kerosine die dag in dag uit over hun moestuinen wordt uitgestort? Of over al die kinderen die lekker buiten spelen terwijl de vliegtuigen over denderen? Over neerstorten als gezondheidsrisico, lig ik geen seconde wakker. Dat is een kans van één op miljoen. Maar al die uitlaatgassen? Het lijkt mij niet gezond. Het Oosterbad is jaren geleden in opspraak geweest toen er in vergelijk met de rest van Nederland een verhoogd percentage kinderen in de omgeving leukemie bleek te hebben. Was dat water niet vergiftigd door chemicaliën? Er zijn onderzoeken gekomen, maar het was niet wetenschappelijk te bewijzen. Maar is nu niemand geïnteresseerd in een onderzoek naar het aantal gevallen van kanker of andere akelige ziektes in relatie tot wonen in de buurt van Schiphol? Ook onze wethouder van gezondheidszorg niet? Merkwaardig. Directe overlast, zoals lawaai, heeft blijkbaar een grotere impact dan risico's op de lange termijn. Maar of deze omgeving veilig is voor onze gezondheid? Ik waag het te betwijfelen. Aan dat lawaai stoor ik mij dus maar niet, daar halen we gewoon onze schouders over op.