Regelmatig op het water

,,Eigenlijk heb ik de school voor mode en kleding gedaan. Daarna heb ik gewerkt op een atelier, maar ik kwam erachter dat handig en creatief zijn twee verschillende dingen zijn. Ik ben wel creatief, maar niet genoeg om zelf kleding te ontwerpen. Dus ben ik via allerlei uitzendbaantjes als huishoudelijke hulp bij de thuiszorg gaan werken. Daar zag ik de verzorging rondlopen en dat leek me ook wel wat. Ik ben de opleiding tot verzorgende gaan volgen. Dat heb ik een aantal jaren gedaan. Toen wilde ik richting de verpleging en heb ik de opleiding ziekenverzorger gedaan. Ik heb een aantal jaren als wijkziekenverzorgster gewerkt. Daarna had ik mijn zinnen gezet op HBO-V, maar na mijn eerste zwangerschap kreeg ik bekkeninstabiliteit en werd ik afgekeurd voor mijn werk. Ik heb nog ander werk gedaan binnen de organisatie, maar het werd steeds meer administratief. Ik miste het om in gesprek te gaan met klanten. Ik werkte bij een grote organisatie en liep tegen dingen aan. Bij een grote organisatie zijn er veel lagen en lange lijnen. Ideeën gaan ergens op een plank, daar wordt niets mee gedaan. Nu werk ik bij de thuiszorg in Aalsmeer, dat is een lokale aanbieder van zorg. Goede plannen komen sneller tot uitwerking. Wij doen het financieel goed. We krijgen veel aanvragen, maar we willen alleen groeien in onze regio. We zullen niet fuseren met een grote organisatie. Dat is een geruststellende gedachte."

Wat houdt jouw werk in?

,,Via verschillende wegen kan ik een zorgvraag binnen krijgen, bijvoorbeeld via de WMO of de huisarts. De gemeente bepaalt of iemand recht heeft op huishoudelijke hulp. Bij mensen die verzorging of verpleging nodig hebben, ga ik op huisbezoek en inventariseer ik welke zorg er nodig is. Aan de hand hiervan vraag ik een indicatie aan. Wij hebben geen wachtlijsten en kunnen de zorg snel starten. Verder ondersteun ik de wijkverpleging en huishoudelijke zorg bij vragen, problemen of klachten. Pas was er een cliënt die de deur niet open deed. Hij bleek niet goed te zijn geworden. De ambulance moest worden gebeld. Dan ga ik er heen, zodat onze medewerker door kan gaan met haar werk. Ook zorg ik ervoor dat de cliënten voldoende tijd in hun indicatie hebben voor de zorg die geboden wordt. De meeste cliënten ken ik. Van de zomer was er personeel te kort, toen ben ik zelf de wijk ingegaan. Het is goed om te merken waar collega's tegenaan lopen. Ik werk drie hele dagen en tijdelijk een ochtend erbij om de wachtlijst van het zorgcentrum te reorganiseren. Het is de leukste baan die er is."

Heb je nog tijd voor hobby's?

,,Veel van onze tijd gaat zitten in roei- en kanovereniging Michiel de Ruyter. Ik zit regelmatig op het water. Ik ben lid van de barcommissie en we zijn sleuteladres. Toen mijn man in Uithoorn kwam wonen en hoorde dat er een kanovereniging was, wilde hij daar lid van worden. De vereniging organiseert regelmatig activiteiten, onder andere toertochten, weekendje wildwaterkanoën in België en een week naar Frankrijk. Dan gaan er hele gezinnen mee. Tijdens zo'n weekend haalde iemand me over om ook eens in een kano te gaan zitten en sinds die tijd ben ik ook actief lid. Mijn man is inmiddels instructeur. In september heeft hij de Elfstedentocht non-stop gekanood. Ik ben er achteraan gereden om ze te voorzien van eten en drinken. Hij heeft er 29 uur over gedaan. Mijn zoon Wessel zit op kanopolo. Het is een sport voor jong en oud. Ik heb mijn kanovaardigheid A gehaald en ga nu voor B. Ik zou het leuk vinden om nog eens in Oostenrijk te gaan varen of een trektocht te houden door Zweden, maar met jonge kinderen is dat niet te doen. Mijn zoon is elf jaar. Mijn dochter Veere is negen en Sterre is zeven jaar."

Heb je nog andere hobby's?

,,Zelf kleding maken, vind ik erg leuk. Helaas heb ik er een beetje weinig tijd voor. Ik ben erg druk met de kinderen, mijn werk en de kanovereniging. Het is echt een proces om van een lap stof iets unieks te maken. Ik heb er lol in als het lukt en mooi is en ik ben er trots op als het af is. Ik kan slecht slagen in de winkels. Ik ben erg kritisch, dan vind ik dat iets niet mooi afgewerkt is of ik zou die ruches er zelf niet op maken. Mijn dochters zitten allebei op naailes. Ze leren geen kleding maken, maar er wordt ze op een speelse manier de beginselen van het naaien bijgebracht. Mijn moeder was coupeuse, dus ik kon al naaien toen ik twaalf was."

Wie wil je als volgende kandidaat uitnodigen?

,,Tim Schrama. Hij zit in het eerste kanopoloteam en doet veel voor de vereniging. Hij heeft een nieuw team in het leven geroepen, waar mijn zoon nu bij zit en traint deze nieuwe groep jongeren. Ik vraag me af hoe hij zo enthousiast blijft?"