REGIO |
02 februari 2012
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie, Conny Vos (Witte Weekblad)
UITHOORN - <><>André Borgman heeft verhalen genoeg, over de gouden tijden op de Albert Cuyp, over zijn hobby bridgen en over zijn passie grafstukken maken.
Na 45 jaar stopte hij met zijn plantenzaak in het hartje van Amsterdam om bij de Protestantse Gemeente in Uithoorn koster te worden. Vorige kandidaat Job Dienske wil graag weten hoe hij zijn werk nu beleeft.
,,Mijn vader overleed in 1980. Met mijn broer en zwager hebben wij de zaak voortgezet. Het was eigenlijk meer een marktwinkel. Het was in een oud oliepakhuis, waar we schuttingen in hadden gezet en daar werden plantjes aangehangen. Eerst bestond de zaak uit één pand, daarna kochten we een tweede pand. Later kochten we nog twee panden aan de achterkant erbij, omdat we dan beter konden lossen. Op ons hoogtepunt kwamen op een normale zaterdag meer dan duizend klanten. Met kerst en Moederdag waren dat bijna 1400 klanten. We hebben gouden tijden meegemaakt. Mensen hadden het goed. Ze hadden een vensterbank vol plantjes. Mijn vader was gewend alles zo goedkoop mogelijk te verkopen en dat hebben we zo gehouden. Dat kon omdat ik zelf naar de veiling ging en de koopjes eruit haalde. Een keer had ik kruidenplantjes ingekocht, die zonder minimumprijs verkocht mochten worden. Ik betaalde een cent per plantje en verkocht ze voor een gulden vijftig. Dat was een winst van 15.000 %. Ik heb het vier keer nageteld. Net voor de instorting van de economie hebben we de zaak verkocht. Mijn zwager overleed. Toen hebben we er naartoe geleefd om de zaak te verkopen. Dat is nu vijfenhalf jaar geleden. Om niet in een gat te vallen, heb ik nog een vriend op de veiling geholpen. Het is nu geen plantenzaak meer, maar een internetbedrijf."
Woonde u altijd al in Uithoorn?
,,In 1980 zijn we koster geworden in de Oranjekerk. We woonden toen in de kosterij naast de kerk in een klein straatje. Een nadeel was dat we helemaal geen privacy hadden. Dat was ook onze eigen schuld hoor. Iedereen kwam langs. Op een keer waren we op vakantie geweest en het was gewoon genoeg. We hebben er een supertijd gehad en veel vrienden gemaakt. Maar na zes jaar zijn we gestopt. We zochten een huis tussen Amsterdam en de veiling. Zo kwamen we in De Kwakel. Aan de Boterdijk konden we onze auto op de werf zetten. In De Pijp moesten we soms wel een kwartier zoeken. Toen onze zoon het huis uit ging, zijn we verhuisd naar Uithoorn."
Nu bent u weer koster geworden?
,,De vorige koster stopte ermee. De vacature was moeilijk in te vullen. Mijn vrouw Marijke en ik zaten beide als ouderling in de kerkenraad. Je kunt niet zowel ouderling als koster zijn, dus ben ik anderhalf jaar geleden gestopt als ouderling. Ik had toch tijd over. Het bevalt prima. Onze taak is om het gebouw in ordelijke staat te houden. We stofzuigen, lappen de ramen, schenken koffie, doen de boodschappen, zorgen voor de bloemen en luiden de klok. Er is altijd wel wat te doen."
Mensen kunnen bij u kaarten inleveren?
,,Wij zamelen kaarten en postzegels in. Vuilniszakken vol komen er binnen. Op een regenachtige dag zoeken we ze uit. Ze moeten gaaf zijn en verzamelaarwaarde hebben. Kaarten van dorpsgezichten, bloemen, beestjes of kaarten van Marjolein Bastin, Anton Pieck en Anne Geddes willen we graag hebben. Wij brengen ze naar een mevrouw die ze sorteert en ermee op een beurs voor verzamelaars staat. De opbrengst gaat naar het landelijke project Kerk in Actie. Het brengt per jaar ongeveer 36.000 euro op."
Hoe bent u ertoe gekomen grafstukken te gaan maken?
,,Een mevrouw in onze straat lag in het hospice. Ik heb van bloemen uit haar tuin een grafstuk gemaakt. Daarna belde een mevrouw uit Amstelhoek of ik voor haar man wat wilde maken. Ze had zelf geen bloemen in de tuin, maar haar zoon en dochter wel. Haar kleinzoon heeft daar toen bij geholpen. Inmiddels heb ik een stuk of vijftien stukken gemaakt. Bij een grafstuk voor een groenteboer heb ik sperzieboontjes en andere groenten uit zijn eigen tuin in het stuk verwerkt. Mensen vinden het een mooi idee. Het is een stukje emotioneel extra. Ook heb ik een keer voor een stuk namens de buurt uit diverse buurttuinen wat gehaald. Het wordt ontzettend gewaardeerd. Ik zou het graag professioneel willen doen."
Uw hobby is bridgen?
,,Twee avonden in de week ga ik bridgen. Dat kan ik iedereen aanraden. Vroeger heb ik gehonkbald en gevoetbald. Allebei deed ik even graag. Maar honkbal is mooier, daar zit meer in. Ik heb dolgraag geklaverjast, maar bridge zit meer in. Elke keer is er een ander probleem. Het is een goede besteding van mijn tijd. Maar speel nooit met je eigen vrouw. Ik speel met iemand die bij me in de zaak gewerkt heeft. We begonnen ermee toen de zaak stopte. Mijn zus en zwager deden ook mee. In Amstelveen staan we op nummer 1."
U rookt graag een sigaartje?
,,Mensen noemen me 'de man met de sigaar'. Vroeger op de tribune van de veiling rookten ze allemaal sigaretten. Toen ben ik sigaren gaan roken. Het is beter dan een sigaret. Je hebt er meer controle over. Ik rook er zes à zeven per dag, maar ik kan makkelijk zonder. Ik rook senoritas van Balmoral."
Wie wilt u als volgende kandidaat uitnodigen?
,,Mevrouw H. Bakker-Bazuin. Zij bezoekt mensen namens de kerk en heeft goed getennist. Ik wil haar vragen wat haar favoriete vakantieland is."