Kettinggesprek:'Met Open Doors naar Egypte'

Het werd een reis die op velerlei terreinen een diepe indruk op Marijke heeft gemaakt. Vorige week spraken we met Jeroen van Leeuwen; lid van dezelfde kerk als Marijke en hij wil heel graag dat zij iets vertelt over haar tocht naar Egypte.

Marijke van der Kolk: ,,Die reis was voor mij ook een vrij onverwachte actie. Ik ben gevraagd om mee te gaan en heb gelijk de kans waargenomen. Ik kende de organisatie Open Doors wel. Ze organiseren hier elk jaar een gebedsnacht, waar ik ook aan deel genomen heb. Een interkerkelijk gebeuren, het maakt niet uit van welke kerk je komt. Aalsmeerders die geloven en een hart voor vervolgde christenen hebben, zijn daar aanwezig."

En wat houdt die gebedsnacht in?

,,We zijn een hele nacht bij elkaar en die nacht is in verschillende blokken verdeeld. Er wordt een dvd gedraaid; van een land, een situatie, van mensen die daar met onderdrukking te maken hebben. Er wordt uitleg over gegeven en de organisatie heeft al een aantal gebedspunten samengesteld, voor een specifiek land of een specifieke plaats. We gaan die nacht in groepen uiteen en bidden met elkaar voor diegenen, waar je informatie over hebt. De namen van die mensen die het betreft worden ook genoemd en dat maak het wel heel speciaal."

Wat is Open Doors?

,,Open Doors is een internationale christelijk organisatie, in 1955 opgericht door de Nederlander Anne van der Bijl, die Bijbels smokkelde naar Oost-Europa. Vandaag de dag is Open Doors in veel landen over de hele wereld actief, met wereldwijde contactpersonen. Onlangs hadden wij een reünie van de reis en die avond is er contact gezocht met de contactpersoon in Egypte, die wij daar ook ontmoet hebben. Hij vertelde ons dat diezelfde nacht een bijeenkomst was georganiseerd in een grotkerk in Cairo waar 75.000 christenen waren samen gekomen, om met elkaar te zingen en te bidden."

Een openbare bijeenkomst van die grootte houd je niet geheim, dat klinkt niet naar onderdrukking?

,,Vervolgd worden is niet per definitie dat je opgepakt en mishandeld wordt, vervolgd is ook dat je als tweederangsburger wordt gezien, dat je gediscrimineerd wordt, geen baan krijgt omdat je christen bent en dat de moslimburen hun huisvuil bij jou in de tuin gooien omdat je in hun ogen toch niets waard bent. Onze gids bijvoorbeeld, vertelde ons dat hij acht jaar had gestudeerd; de Egyptische geschiedenis in het Oude Testament. Alleen al vanwege de titel van zijn scriptie kon hij niet afstuderen. Want het Oude Testament wordt beschouwd als een leugenachtig boek."

Wat was het doel van je reis.

,,Het bemoedigen van onderdrukte christenen. Dat kan je doen door er gewoon te zijn. Christenen kunnen dan vertellen waar ze mee bezig zijn en je kunt ze ondersteunen door met ze te praten, maar ook door te bidden; er wordt heel veel in gebed gedaan."

Heb je het gevoel dat je iets bereikt hebt?

,,Dat gevoel is een beetje dubbel. Ik heb tijdens de reis veel gezien en geleerd van de cultuur en de geschiedenis van Egypte. Hoe situaties zijn ontstaan. We waren in een kerkdienst toen er een vrouw bij ons kwam zitten die hoorde dat wij Nederlanders waren. Zij vertelde ons zo teleurgesteld te zijn in de westerse wereld. 'Ik heb mij zo alleen gevoeld en zo eenzaam. Jullie in het westen weten niet wat hier gebeurd. De informatie die jullie krijgen is zo gekleurd.' Ik ben met haar gaan bidden en dat heeft zowel op haar als op mijzelf veel indruk gemaakt. Een ander bijzondere ervaring was het bezoek aan een tehuis voor gehandicapte kinderen. Die kinderen zitten alleen maar op een stoeltje, ze komen niet buiten, krijgen geen fysiotherapie, geen activiteit, helemaal niks. Het enige wat we konden doen was liefde geven; liedjes zingen, blij zijn, knuffelen. We zaten daar met zijn allen op ons knieën om die kinderen aandacht te geven. En dat doe je dan zó graag omdat je blij bent dat je iets kunt doen.''

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

Ik begeleid als pianiste af en toe de kerkdiensten in het Anthonie van Leeuwenhoek ziekenhuis. Er zijn heel veel vrijwilligers die er voor zorgen dat die zieke mensen in de kerkzaal komen. Anke Roodenburg regelt dat al jaren, zij is de coördinator. Ik wil graag dat zij vertelt wat voor werk daar allemaal bij komt kijken.