Kunst en het onderweg zijn

Ze kunnen uren enthousiast vertellen over hun belevenissen. Maxim Rahn wil van Janneke weten of ze weer aan het trainen is voor een nieuwe lange afstandswandeling. DOOR CONNY VOS

,,In mijn werkzame leven was ik creatief therapeute in een ziekenhuis. Als je daar vijf jaar werkte, mocht je een half jaar onbetaald verlof opnemen. Het was een zwaar beroep, dus ik wilde daar gebruik van maken. Ik zou een lange voettocht in mijn eentje gaan maken. Maar ik werd ernstig ziek. Toen ik weer beter was, is Frans met me mee gaan trainen. In 1997 zijn we in drie maanden van Le Puy in Frankrijk naar Santiago de Compostela gelopen. De tocht had enorme invloed op het schilderwerk van Frans. Hij gebruikte het schilderen als uitlaatklep om alles te verwerken. In 2001 had hij een solotentoonstelling 'La Grande Chanson' in het Fort aan de Drecht. Het onderwerp Santiago was toen nog niet zo bekend. Wij waren daar vaak aanwezig. Er was een onderbezetting. Ze vroegen me of ik wat wilde doen voor het Fort. Ik ben tien jaar geleden begonnen met surveilleren. Nu zit ik in het bestuur van de galerie namens de surveillanten en zit ik in de expo-groep die kunstenaars contracteert."



Heeft u nog andere wegen naar Santiago gelopen?

,,Vijf jaar later zijn we in Arles begonnen, maar toen kreeg ik last van mijn voet en moesten we stoppen. Dat is heel erg. We hadden ervoor getraind en gespaard, ik had vrijgenomen en toen moesten we het na een maand vanwege een blessure opgeven. We hebben de hele tocht later met auto en tent gedaan.



Als je de wandeltochten loopt, merk je dat er veel te zien is een paar kilometer buiten de route. Daarom hebben we dit jaar een groot gedeelte met de caravan gereden om bijzondere cultuur te ontdekken waar je als loper niet aan toe komt. Dat is een tocht geworden van bijna 7000 km, waarbij uiteraard ook weer veel gelopen is.



De beste herinnering heb ik aan de Ruta de la Plata die we in 2006 hebben gelopen. Het was een schitterende tocht van 1300 kilometer in vijftig dagen. We liepen over de Spaanse hoogvlakten. De route werd nog maar door weinig mensen belopen. We hadden al 1000 kilometer gelopen en waren praktisch geen mensen tegengekomen. Dan raak je echt onthecht. Ik heb bij Franse nonnen op school gezeten. Daar leerde ik bidden in het Frans. Tijdens deze wandeltocht kwamen die gebeden ineens naar boven. Door het wandelen raakt je geest leeg en komt er ruimte voor herinneringen en nieuwe indrukken. Nadat we in Santiago waren aangekomen, zijn we nog verder gelopen naar Cap Finisterra. Daar hield de wereld echt op. Op een enorme rotspunt vinden rituelen plaats, zoals het verbranden van schoenen en kleding."



Is er verschil tussen jullie beginperiode en nu?

,,Het verschil tussen 1997 en nu is vijf kilo. In het begin was alles veel zwaarder. Nu is alles lichtgewicht. Alles wat je thuis laat, is toch meegenomen. In 1997 waren er nog maar weinig lopers. We kregen onderweg drinken of werden te eten gevraagd. Als we door de binnenlanden liepen, werden we door mensen aangeraakt. Ze keken tegen ons op. Mensen vinden het knap dat je zoveel loopt, maar het is juist knap om weer hier te leven."



Wat is er leuk aan het lange afstand wandelen?

,,Het is een spirituele ervaring. Je ontmoet mensen vanuit de hele wereld die allemaal over hetzelfde praten. En ook al versta je ze niet, toch begrijp je elk woord. Iedereen beleeft hetzelfde en je herkent elkaar daarin. Je moet met vertrouwen onderweg gaan, want je bent afhankelijk van elkaar. We zijn heel dankbaar dat we dit mogen en kunnen doen. We hebben genoten van de dingen onderweg. Het is een verrijking van ons leven. Anderen zeggen dat we erdoor veranderd zijn, dat merk ik zelf niet. Je maakt veel mee. Als je thuiskomt val je in een gat en is het moeilijk om weer te wennen aan die tredmolen. Frans is 74 jaar en heeft niet meer zoveel zin in zulke lange tochten, maar we lopen nog veel en zijn ook verbonden aan het Nederlands Genootschap van Sint Jacob."



Wat doet het Genootschap van St. Jacob?

,,Het is een overkoepelend orgaan voor mensen die onderweg gaan naar Santiago. Ze bestaan 25 jaar en dat hebben we afgelopen jaar gevierd. Iedere regio organiseerde wandeltochten in het kader van een jubileumestafette. Wij hadden een wandeltocht uitgezet vanaf Amsterdam. In Amstelveen werden we door de burgemeester met champagne ontvangen. Zaterdag was de afsluiting met een internationale manifestatie in Utrecht. Een grote groep wandelaars liep vanuit Den Dolder naar de stadsgrens waar ze werden onthaald met muziek, om door te lopen naar het Catherijne Convent in Utrecht, waar de tentoonstelling, Pelgrims onderweg naar Santiago de Compostela, wordt gehouden. Een van de schilderijen van Frans hangt op deze tentoonstelling. Dat is echt een kroon op zijn werk."



Wie wilt u als volgende kandidaat uitnodigen?

,,Paula Schulte. Zij is een goede keramiste en actief op het gebied van kunst, vooral met kinderen. Ik wil haar vragen hoe het komt dat ze altijd zo ongelooflijk actief blijft op verschillende gebieden."