LifeStyle |
01 augustus 2011
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie, Holland Combinatie (Witte Weekblad)
KUDELSTAART - Vorige week spraken wij met Elbert de Hartog, die het winkelplein in Kudelstaart schoonhoudt. Hij nodigde Jos Alders uit met de vraag wat hij daar van vindt. Jos Alders is daar heel tevreden over en hij niet alleen.
Zowel winkeliers als klanten zijn erg blij met Elbert zijn activiteiten. Maar helaas zat een gesprek met Jos Alders er niet in; hij geeft liever het woord aan Will van Lammeren van slijterij Gall en Gall. En daar viel ik met mijn neus in de boter. In de kleine ruimte achter de winkel, dat voor veel mensen als praathuis en koffiecorner fungeert, werd net het gebak aangesneden. Er was iets te vieren. Zoon Vincent is nu officieel medevennoot in de zaak van zijn ouders. Rest ons alleen nog de vraag: Hoe bevalt dat, een slijterij in het winkelcentrum?
Will van Lammeren: ,,Hartstikke goed. Het was een hele verandering, ik kom uit de bloemen en heb jaren als chauffeur bij Zurel gewerkt en Bep werkte bij de drogist. Toen het winkelcentrum hier verbouwd werd, werd er bij de drogist een receptie gehouden. En toen zei Hein Bosman tegen ons: waarom beginnen jullie geen slijterij? Geen gekke gedachte, want Wittebol was weg en Gall en Gall zocht een franchiser".
En toen zijn jullie samen even gaan praten?
,,Nee, ik was vrachtwagenchauffeur en kwam op vrijdagmorgen op mijn werk terug van een rit, toen mij gevraagd werd gelijk weer een ritje Hamburg te maken. Dat weigerde ik en de reactie was: dan kun je vertrekken. Toen dacht ik: dit is dé gelegenheid om wat anders aan te pakken. Ik heb maandagochtend gelijk de wethouder gebeld met de vraag wat de mogelijkheden waren. Vanaf dat moment ging alles in een stroomversnelling. We kregen toestemming om in het plantsoen naast de kapper te gaan bouwen. Ik heb een polaroid camera gekocht en samen met Bep zijn we slijterijen afgegaan om een indruk te krijgen van de indeling en inrichting. In een loods van een familielid hebben we met balken en planken de winkelruimte uitgezet en een proefopstelling gemaakt. Ik heb mij opgegeven voor het slijters vakdiploma en ben wijncursussen gaan volgen. Wel ben ik weer terug gegaan naar Zurel en heb daar tot eind juni gewerkt. Intussen was de bouw hier in volle gang. Wij hebben alles zelf ingericht, geschilderd en aangelegd. En een vriend van ons heeft ons geholpen met een kassa systeem inclusief voorraadbeheer en boekhouding. Op 11 oktober zijn we open gegaan. Dat was in 1993, we zitten hier al achttien jaar."
En het bevalt goed?
,,In het begin heb ik het wel even moeilijk gehad, ik had 25 jaar in de bloemen gezeten en als je daar zomaar uitstapt is dat toch een hele verandering. Maar toen zei een vriend van mij: kom op we gaan een ritje Frankrijk maken, dan kun je afscheid nemen. Dat heeft mij wel goed gedaan."
Bep: ,,Thuis was het ook wel wennen. Wil was altijd onderweg en toen in eens elke dag thuis. Zeker onze dochters vonden dat vreemd: 'Kan hij niet af en toe ophoepelen?' vroegen ze. Die meiden vonden dat hij zich teveel met hen bemoeiden."
Will: ,,Daar snap ik niks van; ik ben zo makkelijk."
Hoe is het om samen te werken?
Bep: ,,Heerlijk; het is hartstikke leuk om samen te werken."
Will: ,,Ik zei het toch, ik ben zo vreselijk makkelijk."
En hoe is het onder het concept van Gall & Gall te werken,
Wil: ,,Wij zijn heel eigenwijs zelf begonnen. We hebben leveranciers benaderd en die hebben ons leuk op weg geholpen, door mee te denken en advies te geven."
Bep:,,We wilden ook graag zelfstandig zijn, omdat dat de beste manier is om thuis te raken in de wereld van de slijterij. Als je eerst onder de paraplu van een organisatie gaat werken, dan kom je daar nooit meer tussen."
Will: ,,Gall & Gall was 'not amused' over die situatie, want die hadden zelf ook oog op deze plek. Toen we na twee jaar contact met ze zochten, wilden ze daar eerst niets van weten. Maar op een beurs hebben we weer kennis gemaakt met Gall en Gall en is iemand bij ons komen praten. Dat heeft geresulteerd in een contract, waarin ook de nodige vrijheid voor ons is ingebouwd, zodat we toch wat eigen inbreng hebben. Dat concept bevalt prima. Het biedt de nodige voordelen op het gebied van reclame, actie, voorraad en bezorgen."
En de zoon erbij is een aanwinst?
Bep: ,,Absoluut. Vincent is een echt 'winkeldier', met weer andere interesses als de onze. Hij vindt bijvoorbeeld whisky erg leuk, en heeft er ook veel verstand van. Van tijd tot tijd geeft hij een proeverij. Wij hebben ons altijd meer met wijn bezig gehouden."
Will: ,,We merken dat we door zijn inbreng ook een jonger publiek trekken."
Toekomstplannen?
Will: ,,We zijn al jaren bezig met het uitbreiden van het winkelcentrum. Niet mega groter, maar wat completer. Maar alle parkeerproblematiek en de nieuwe projecten die op stapel staan maken dat niet makkelijker. In de huidige situatie zit het winkelcentrum als het ware op slot. En de bouw van Mijnsheerlijckheid, biedt helaas ook geen mogelijkheid voor nieuwe winkels. We zijn steeds aan het proberen door gesprekken en onderhandelingen toch ergens ruimte te vinden voor uitbreiding, want we kunnen hier nog wel het een en ander gebruiken. Het Hoofd Bedrijfschap Detailhandel heeft een onderzoek gedaan en daaruit is naar voren gekomen dat er in de toekomst behoefte is aan een prijsvechter als Aldi of Lidl, aan een schoenendiscount en een goedkope kledingwinkel als Zeeman bijvoorbeeld. Daarnaast zijn er voldoende ondernemers die interesse hebben om zich hier te vestigen. Er hebben zich al verschillende aangemeld, maar we zitten te wachten op medewerking van de gemeente. Helaas gebeurt er tot nu toe nog niets."
Wie gaan jullie uitnodigen voor het volgende gesprek?
,,Remco Raadschelders, sinds april is hier op het plein zijn verzekeringskantoor gevestigd. Wij willen wel eens weten hoe het hem bevalt tussen de mensen."