Kettinggesprek: 'Bygos typisch Pools gerecht'

In de lange paden staan de schappen vol met kruidenierswaren van een onbekend merk. In het kantoortje achter de kassa dreutelt een klein jongetje rond. Hij wordt nauwlettend in de gaten gehouden door een prachtige wolfshond. We hebben het hier over De Poolse Winkel, een initiatief van Brian van Heusden. Het is bijna een jaar geleden dat hij deze zaak begonnen is. Dennis van Scheppingen, met wie we vorige week spraken, geeft tennisles aan Brian en is heel benieuwd hoe de zaken gaan.

TRUUS OUDENDIJK Brian van Heusden: ,,Oktober vorig jaar zijn we open gegaan en het eerste jaar moet je natuurlijk een hoop leren, maar op zich gaat het best goed. Ik ben er aan begonnen omdat ik Natalia had leren kennen; ik ben met haar getrouwd en we hebben samen een zoontje: Kenny. Natalia wilde het liefst zelf voor Kenny zorgen, maar voelde er ook niets voor om de hele dag thuis te zitten. Een eigen bedrijfje waarbij je ook het kind mee kunt nemen, leek de ideale oplossing. Onze gedachten gingen eerst uit naar een kinderdagverblijf. Maar dat was wat betreft regelgeving toch te ingewikkeld. Ik heb zelf een aannemersbedrijf en heb dit pand verbouwd. Ik wist dat het te huur stond en gezien het aantal Polen dat in Aalsmeer woont, wisten we ook dat er behoefte was aan specifiek Poolse producten. Toen was de keuze snel gemaakt.''



Doen jullie dit samen?

,,Het oorspronkelijke plan was om alleen voor Natalia een klein winkeltje te beginnen. Maar hier in de omgeving wonen achtduizend Poolse mensen. Als je dan maar weinig producten hebt, ben je zo uitverkocht en creëer je voor jezelf een probleem. Om de vraag aan te kunnen moesten we het groter aanpakken. Ik ken veel Poolse mensen, ik verbouw hun huizen en kom op die manier met hen in contact. Ik hoor ze altijd over hun eigen eten praten, daar zijn ze trots op. We hebben een groot aantal Poolse winkels in Nederland bezocht om te kijken hoe ze ingericht zijn en welke producten er verkocht worden.

Met zijn vieren zijn we het bedrijf gestart. Samen met Richard Veerhuis, mijn compagnon in de bouw, financier ik de zaak. En Natalia drijft samen met haar broer Karol de winkel, geholpen door Kinga, een meisje dat achter de vleeswaren staat.''



Doe je de inkopen in Polen?

,,We zijn begonnen met het uitzoeken van de producten die we wilden verkopen. Polen heeft ook een Makro en via e-mail kunnen we onze bestellingen doen, die op transport naar Nederland gaan en eenmaal per week hier worden afgeleverd. Natalia's moeder woont nog in Polen en regelt daar de inkoop van de specialiteiten, zoals gebak en vlees. Dat komt met een koeltransport hier naar toe.''



Wat is het verschil tussen Nederlandse en Poolse producten?

,,Alles is anders. Belangrijk is dat de mensen kunnen lezen wat er op het etiket vermeld staat, zodat ze weten wat er in de verpakking zit. We kunnen natuurlijk niet concurreren met de grote supermarkten, maar omdat in Polen alles veel goedkoper is, kunnen we onze artikelen toch tegen een redelijke prijs aanbieden. We zijn een van de grotere Poolse winkels in de regio en hebben een uitgebreid assortiment; dat trekt een hoop mensen aan. De winkel fungeert ook als ontmoetingspunt. Sommige klanten komen wel drie keer per dag een paar dingen halen, die vinden het gezellig om elkaar tegen te komen en een praatje te maken. Kenny krijgt veel aandacht van ze, die is hier zo'n beetje de mascotte van de winkel.''



Is er een typisch Poolse specialiteit?

,,Bygos is een typisch Pools gerecht, het is eigenlijk een verzameling van de restjes van de hele week, dus iedereen maakt het op zijn manier. Maar het basisrecept bestaat uit rundvlees, zuurkool en uien. Hier in de winkel verkopen we het in blik. Brood is ook een belangrijk artikel; het wordt veel gegeten, ook bij de avondmaaltijd. Ik verkoop het nu vers; het wordt gebakken door Hulleman, naar traditioneel Pools recept, aangevuld met een beetje Hulleman. Het is een groot succes. Ik verkoop er honderd per dag en in het weekend wel tweehonderd.''



Werk je zelf ook mee in de winkel?

,,Op zaterdag is het heel druk en dan pas ik op Kenny, ik help mee met het uitladen van de nieuwe voorraad die dan binnenkomt en het vullen van de schappen. Voorheen werkte ik zes dagen in de bouw, nu nog vijf en eigenlijk is die ene dag in de winkel een welkome afwisseling. Het is ook voor Natalia best zwaar, de winkel is tot acht uur 's avonds open en ze maakt lange dagen; daar komt de verzorging van Kenny dan nog bij. Ik probeer haar zoveel mogelijk te helpen en neem 's avonds onze zoon voor mijn rekening.''



Wie ga je uitnodigen voor het volgende gesprek?

,,Marco Hulleman. Ik wil wel eens weten of hij ook Poolse mensen in zijn winkel krijgt, die specifiek voor zijn producten komen.''