De informatie op deze pagina wordt u aangeboden in samenwerking met

Recreanten Basketbalteam Mean Old Men uit Alphen

Recreanten Basketbalteam Mean Old Men uit Alphen (Foto: Edward Gleijm)
1 / 3
zoom out
ALPHEN AAN DEN RIJN - Vanavond gaat het gebeuren: de kampioenswedstrijd van Mean Old Men (MOM) in Roelofarendsveen. Om in de stemming te komen bij deze het wedstrijdverslag van een eerdere wedstrijd dit seizoen.

Maandag 28 november. 

Na twee geslaagde wedstrijden en een weergaloos etentje zijn de mannen van Mean Old Men nog altijd in opperbeste stemming. Ondanks dat de sfeerbarometer een historisch hoogtepunt heeft bereikt is er vanavond een lichte spanning. De tegenstander van vanavond heeft net als wij de twee andere teams uit de competitie verslagen en daarom staan we samen op de virtuele gedeelde eerste plaats. We beginnen met een 1-0 voorsprong dankzij onze hagelnieuwe tenues waar menig NBA team jaloers op mag zijn. Met kinderlijke trots lopen wij nog wat rijtjes in onze outfits en met bijval van een speler van de tegenstander zien wij onze kans schoon om ons team in tenue op foto vast te leggen. Op aanwijzing van onze geblesseerde coach Yark beginnen wij met een 'jong' team met als strategie de tegenstander te overrompelen met full court press. Als snel zou blijken dat het wapen van de
volledige verdediging hier en daar wat te kort schiet. De spelers van Dunkin
zijn beter dan wij tot nu toe gewend waren en misschien wel een maatje te groot voor ons. Na het eerste kwart maken wij de schade op en noteren een 11-16 achterstand. Na een onrustig eerste kwart, zowel in het veld als op de bank, speelt Yark zijn tweede troefkaart: zoneverdediging. Iedereen zegde toe hiermee bekend te zijn, maar theorie en praktijk zijn twee verschillende zaken, zo bleek in het tweede kwart. Onze achterstand wordt uitgebreid van 5 naar 8 punten gedurende het kwart. Waar het precies aan schort, daarover is tot op heden geen consensus bereikt. Wat duidelijk mag zijn is dat niemand lekker in zijn spel zat en er vele kansen gemist zijn. Daarbij heeft de afwezigheid van Yark en Chris wellicht een belangrijke rol gespeeld. Wat wel zeker is, is dat we niet de bitrage de schuld kunnen geven; Roderick, vanavond geflankeerd door oudgediende Harry, zorgt voor een eerlijke wedstrijd en houdt de wedstrijd levend. Tijdens de rust komt langzaam het besef dat wij toch niet onverslaanbaar zijn. Terwijl de spelers een beetje beduusd op het automatisme van rijtjes lopen terugvallen is Yark druk bezig met de tweede helft. Visionair en strateeg als hij is houdt hij het hoofd koel en behoudt hij het overzicht op het moment dat het team hem nodig heeft. Hij doet zijn ronde langs de spelers en na enig moment van beraad speelt hij onze laatste troef; mascotte Jan Dirven heeft vanachter de tafel gezien dat één speler verantwoordelijk is voor bijna alle scores wat onze coach heeft doen besluiten om de pitbull van Mean Old Men los te laten. Dit blijkt te werken want dhr. Dias voorkomt een heel aantal scores van de beruchte speler met rugnummer 78. Ook Jorn geeft de moed niet op en kan het niet verkroppen te moeten verliezen van deze oude mannen. Ook shirtsponsor Richard gaat er weer vol tegenaan. Al onze inspanningen ten spijt lukt het ons niet om de aanvallen van de tegenstander te pareren. Ook in het derde kwart blijft de wedstrijd spannend en sportief in een wedstrijd die overigens weinig 'momentjes' kende. Wel is er even zo een momentje wanneer Jorn gestrekt blijft liggen na vermeend hoofdletsel. Terwijl zijn vriendin alvast zijn overlijdensakte opmaakt staat hij op vecht door tot het bittere einde. Ook
is er even een momentje wanneer een speler een charge uitlokt bij Tijl en
zichzelf een half veld verderop vindt. Ondanks de lovenswaardige moedigheid die nodig is om voor deze trein van vlees en bloed te springen herkent de arbitrage geen charge in deze actie. Het derde kwart eindigt bij een stand van 34 - 41. We komen er maar niet achter wat er nodig is om onze achterstand in te halen. Gezien het feit dat onze achterstand gedurende de hele wedstrijd varieert van 6 tot 10 punten is de overwinning dichtbij maar toch heel ver weg. Ook in het vierde kwart houden we moed, maar vinden we niet de sleutel tot het succes. Ook het slotakkoord is tekenend voor de wedstrijd: wanneer ik de laatste seconden van de klok zie gaan schiet ik en want een prachtige buzzer beater moet worden wordt de anticlimax van de eeuw. De bal gaat mis en door mijn kapitale rekenfout worden wij pas drie seconden later uit ons lijden verlost door de buzzer. Met een eindstand van 45 - 59 verlaten wij het veld. In de kleedkamer wordt er nog wat nagepraat over de kwaliteit van de arena als trainingslocatie, maar als buiten blijkt dat zelfs fietsen in de ghetto van Alphen niet veilig zijn daalt het enthousiasme bij Peter. Maar er gloort hoop aan de horizon. De competitie is nog niet voorbij en er is nog van alles mogelijk. Een B selectie is verantwoordelijk voor een herhaling van de successen tegen Nieuwkoop en Voorhout zodat een A selectie zich volledig kan focussen op een revanche tegen Dunkinn. Team MOM blijft verbazen. Er is zelfs geopperd om basics te gaan oefenen tijdens trainingen. Waar gaat dit naar toe?

Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 21 april 2017


Plaats een nieuwsbericht
Facebook
Heb je nog geen account? Registreer
Wachtwoord vergeten? Klik hier
Agenda

meer agenda »

Registreer je nu voor de nieuwsbrief

en blijf op de hoogte van het nieuws uit jouw regio
Registreer je nu voor de nieuwsbrief
en blijf op de hoogte van het nieuws uit jouw regio.
Dichtbij X
  • Wekelijks

    Ontvang elke vrijdag het nieuwsoverzicht van jouw regio
  • Dagelijks

    Elke dag het laatste nieuws uit jouw regio
  • Nieuws alert

    Direct op de hoogte van grote gebeurtenissen in jouw regio