Column | 06 september 2010
|
reacties (3)
Gluiperds zijn het. Vieze ratten. En totaal niet wat ze pretenderen te zijn: 'Eerlijke Mensen'. Een speciaal ras dat zegt altijd de waarheid te spreken. De waarheid en niets anders dan de waarheid. Ze nemen geen blad voor de mond en voelen zich geroepen om alles er maar uit te gooien. Kritiek, beledigingen, negativiteit, zeiken en zeuren: het maakt ze niets uit. Ze zijn eerlijk en daarom zijn er geen excuses nodig.
Eerlijkheid is voor hen een paradepaardje. Ze voelen zich verheven boven de rest van de mensheid. Zij zouden liegen en waarheden verdraaien. 'Eerlijke Mensen' niet. Zij zeggen alles wat er in hun opkomt. Iemand met de grond gelijkmaken mag, want ja, het is een eigen mening. Je hebt er maar mee te leven, want zo is het met eerlijkheid.
Ik kan dat niet. Leven met deze so called 'Eerlijke Mensen' . Mensen die maar blijven benadrukken eerlijk te zijn, zijn juist niet te vertrouwen. Het zijn vaak gluiperds, Judassen en bedriegers. Nietszeggende dingen worden er maar klakkeloos uitgegooid, terwijl andere, vaak cruciale elementen, achter worden gehouden, vaak voor eigen gewin. Want hey, wanneer je met eerlijkheid in de problemen komt, is dat mooi niet de bedoeling. Dus zwijg je gewoon.
Is dat nou eerlijkheid? Is dat de mensen vertellen wat je denkt? Mooi niet. Dus ben je net zo erg als de rest. Zeiken en zeuren mag je van mij doen zolang je maar wil. Daar kan ik wel tegen, moet er zelfs een beetje om lachen. Cruciale informatie achterhouden is een ander verhaal. Dat is vals en oneerlijk. Dat is jezelf voor de gek houden. Het is net als je handen voor je ogen houden en denken dat niemand je ziet. Het is liegen en bedriegen in optimaforma. De waarheid is soms hard, maar is meestal broodnodig. Want weet je: eerlijkheid duurt het langst. Maar wie maakt dat de Eerlijke Mensen wijs?
Leander Mascini