REGIO |
27 januari 2012
|
reageer
|
Door
Anke, dichtbij-meeschrijver
TER AAR - Ik zeg het hardop; ik ben zuinig. Niet gierig, wel zuinig.
Zo bepalen de aanbiedingen van de Digros wat ik eet en
drink. Is de broccoli aantrekkelijk geprijsd, dan eet ik broccoli; is het 3
pizza’s voor 5 euro, dan stouw ik mijn vriezer vol. Levert het iets op? Mijn
maand is helaas nog steeds te lang…
Op mijn werk verbaas ik mij er vaak over. Daar komt elke dag
een lunchbus langs. Er zijn mensen die er elke dag een broodje kopen. Of in
ieder geval een half brood of bolletjes en beleg. Na twee dagen is het halve
brood oud, gaat het de prullenbak in en wordt nieuw brood aangeschaft. Dan denk
ik: ‘Daar heb ik toch echt het geld niet voor.’ Maar ja, ik zit dan wel elke
dag, saai aan vier sneetjes brood; alhoewel deze wel van een bakker moeten
komen, anders vind ik het niet te eten.
Ik ben niet van de A-merken. Ik vind B- en C- merken ook
prima. Het eigen merk vult mijn kasten. En natuurlijk de aanbiedingen. Op
maandag ga ik naar de site van de Digros om mijn boodschappenlijstje te maken.
Gevaar is dan wel weer, dat ik ook dingen koop die ik niet nodig heb… Maar ik
gooi weer bijna nooit iets weg. Melk over de datum, maar nog niet riekend; ik
drink het; rotte plekken op de sla, wegsnijden en weer een maaltijd gereed.
Verder probeer ik energiezuinig te leven. Ik heb goedkope
stroom na 21.00 uur en in het weekend, dus de vaatwasser en wasmachine staan
alleen dan aan. Mijn verwarming gaat overdag op 15 graden, maar ja, ik ben wel
weer een gigantische koukleum, dus ’s nachts staat hij op 17. En daarbij heb ik
nog een elektrische deken. Bij thuiskomst begin ik op 20 graden, maar als ik op
een gegeven moment getart wordt door tochtstromen, gaat hij een graadje hoger.
Op water bespaar ik aardig. De wc niet helemaal doortrekken, alleen maar koud
water gebruiken en anders water koken, altijd douchen als ik in de sporthal ben
en de kraan nooit te hard zetten. Maar ja, ’s morgens toch even de warme kraan
aan om mijn tere gezichtje niet te laten schrikken en niets met de hand
afwassen, maar de vaatwasser het werk laten doen…
Tanken doe ik bij de goedkopere tankstations. Dus niet langs
de snelweg en bijvoorbeeld ook niet bij de BP in Ter Aar. Ik probeer korte
afstanden met de benenwagen te doen of op de fiets. Maar als ik iets verder
moet, pak ik toch wel vaak de auto. Mij zul je niet op de fiets naar Alphen
zien gaan als ik een dagje ga winkelen.
En ik heb twee katten. Nu kom ik met voer en kattenbakvulling
uit op rond de 50 cent per dag. Ik koop verstandig in… Maar daarbij komen pillen tegen wormen,
druppels en spuitbussen tegen vlooien en
diverse dierenartsbezoeken.
Dan nog mijn sporten. Tennis en volleybal. Da’s op jaarbasis
toch ook een paar honderd euro aan lidmaatschap en les. Daarbij de benodigde
kleding en bij tennis alle toernooien en competities die ik afloop. En dan alle
rondjes die je geeft en al het gesnaai op de competitiedagen…
Als ik het zo bekijk, ben ik eigenlijk helemaal niet zo
zuinig. Mijn leven zou eigenlijk grondig op zijn kop moeten; katten en auto de
deur uit; stoppen met tennis en volleybal ; wasbak met gekookt water voor de
afwas; zes lagen truien aan in bed en in de huiskamer; alleen dat kopen wat ik
nodig heb en oh ja, De Vlinder is elke dag open, dus ik kan met mijn tasje met
badspullen ook gewoon altijd daar douchen.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 27 januari 2012