Zakelijk | 03 maart 2010
|
reacties (1) |
bron: De Almare
ALMERE - Rob van den Boogaard van Autoradam is geen doemdenker. Elke crisis creëert nieuwe kansen en, uiteindelijk, welvaart. 'We moeten weer werken voor ons geld. Daar voel ik me veel lekkerder bij.'
'Deze crisis is een verademing. We doen weer normaal, we keren weer terug naar kennelijk vaste waarden. Leveranciers vragen weer of ze iets voor mij kunnen betekenen, in plaats van andersom. En hun facturen vertegenwoordigen nu een reëel bedrag. De laatste jaren kon het niet op, en we hebben er allemaal aan mee gedaan. Nu moeten we weer werken voor ons geld, dat bevalt mij veel beter. En als klant word ik weer vriendelijk benaderd.
Autoradam zit in een vechtersmarkt, dus bij ons was klantvriendelijkheid een voorwaarde om te overleven. Autoradam is een familiebedrijf, dit is de derde generatie. Ooit een Amsterdams kolenbedrijf van mijn opa, vader maakte de omslag van kolen naar olie. Hij begon met witte pompjes en zag in dat klanten ook hun auto wilden wassen. Het groeide uit tot een groot pompstation met wasstraten en winkeltjes, werkelijk alles voor de automobilist. Vijftien jaar geleden reisden wij onze klanten achterna naar Almere, en hier volgen wij hetzelfde concept. Goedkope benzine, een topkwaliteit autowasstraat en een supermarkt met vers brood. Wij hebben moeten vechten, want in Almere regeerden de gevestigde oliemaatschappijen. Shell, Esso, BP, ik weet niet anders dan dat je moet knokken voor je plek.
In heel Nederland bepaalt Shell de prijs voor een liter benzine, behalve in Almere. Hier beslist Autoradam de prijs, en de andere pompstations volgen ons direct. Wij duiken standaard zo'n elf cent onder de oliedagprijs. Weet je trouwens dat zeventig tot tachtig procent van de literprijs naar de Staatskas gaat? Als we met zijn allen gehoor geven aan de zogenaamde wensen van de overheid en de auto laten staan, dan is de Nederlandse Staat in korte tijd failliet. En als tien procent van de dagelijkse autogebruikers de trein pakt, dan verstopt het openbaar vervoer. Dat kan de NS helemaal niet aan. Dat geldt ook voor elektrische auto's. Het elektriciteitsnetwerk is nog lang niet klaar voor nieuwe vormen van autovervoer. We kunnen dus niet massaal om.
Twee jaar geleden waren we ook groot in de autoverkopen. Het is nu niet meer te geloven, maar de consument wilde toen vooral een grote auto. Een SUV, een PC-Hooftstraattractor. Ik kocht daarop in, en dat heeft mij bakken met geld gekost. Zakelijk deed dat pijn, persoonlijk heb ik er niet wakker van gelegen. Dat hoort bij het zakendoen. Het autoverkoopdeel is overgedaan aan Autobedrijf Mulder. Je moet doen waar je goed in bent.
Het welvaartsniveau zal ook na deze crisis toenemen. Een aantal stappen vooruit, een stap achteruit. Als je terugkijkt in de geschiedenis, dan is het altijd zo gegaan. Een crisis creëert nieuwe kansen. Autoradam richt zich nu vol op autoverhuur en leasing, en opnieuw breken wij in met scherpe prijzen. Wij doen geen concessies aan de service. Wij geloven niet in bezuiniging op personeel, onbemande tankstations zijn aan ons niet besteed. Hoge omzet en lage prijzen, daar leven wij van. De winst halen wij uit de aantallen, de massa maakt het goed. En ik blijf bescheiden. Deze organisatie is zo plat mogelijk. Mijn pand is letterlijk drempelloos, medewerkers weten mij bij problemen te vinden. Dan heb je geen dure managementlaag nodig, hoor. Ondernemen is eigenlijk vrij simpel; omzet minus kosten is winst. Echte ondernemers weten dat, en echte ondernemers zien ook overal kansen. Maar vergis je niet, zonder geluk vaart niemand wel. En toch, zelfs als het tegenzit komen er weer een nieuwe markten. Inderdaad, ik ben akelig optimistisch.'
Dit artikel is onderdeel van een serie van zes portretten van bijzondere Almeerse ondernemers. Het idee is gebaseerd op het boek 'Slangenbezweerders' van auteur en spreker Hans Ruinemans met medewerking van journalist Wilma Steenbergen. 'Slangenbezweerders' gaat over 21 Nederlandse zakenmensen. Mannen en vrouwen, gepokt en gemazeld in het bedrijfsleven. Het zijn bestuursvoorzitters, CEO's en andere smaakmakers. Zij vertellen over gemaakte fouten, geven hun visie op de crisis en delen manieren om te overleven.