Van de plek waar wij zitten heeft mijn partner uitzicht op de prachtige gebouwen ontworpen door architekt Jan Duiker. Ik kijk het bos in vanwaar er plannen zijn voor een openlucht theater. Deze omgeving geeft voldoende rust om bij te komen na een dag van stress, maar ook voldoende inspiratie om er weer tegen aan te gaan. Wanneer het weer het toelaat kan je heerlijk buiten zitten, luisterend naar het gefluit van de vogels en genietend van je lunch of diner. Binnen zit je ook goed in het onlangs helemaal opgeknapte restaurant. De jazzy-muziek klinkt op de achtergrond, duidelijk genoeg om het te horen, zacht genoeg om gewoon goed verstaanbaar te blijven.

De kaart
De internationale kaart biedt voor elke eter iets lekkers, letterlijk neemt deze ons mee van saté, naar tournedos, naar gamba’s en in overleg met de chef een vegatarisch menu. Ook deze keer heb ik weer moeite met wat ik kiezen zal. Gelukkig biedt de kaart hier standaard de optie aan om je te laten verassen door de chef, iets waarvoor wij deze keer kiezen. Vooraf aan het menu krijgen we nog een amuse; een bitterbal met een vulling van mossel. De bal is mooi rond, goede bruine kleur. Wordt goed gepresenteerd op een kunstig vorkje, iets waardoor je meteen de kwaliteit van de bal en frituurvet ziet. Er loopt geen vet uit de bal, dus dat zit goed. Ook de smaak maakt het helemaal waar.

Ons eerste gerecht is een “taartje” van een gestoomd veluws eendje, een luchtige salade met mango ondersteunt door een balsamicostroop. Een lekkere combinatie. De sla is goed vers en knapperig, de mango zoet en het eendje prima gestoomd. Hierop volgt een duo. Een pompoensoep met pancetta en gefrituurde rucola, daarnaast een Zuid Franse vissoep met rouille en een reuze gamba. De pompoensoep is goed romig en met duidelijke smaakinvloeden van de pancetta, erg lekker te noemen. Vissoep is meestal niet mijn favoriete soep, toch smaakt deze mij goed.

Voor het hoofdgerecht heeft de chef voor ons een torentje gemaakt van langzaam gegaard kangeroevlees, gepofte aardappel, gegrilde courgette en paprika met béarnaisesaus. Daarnaast siert op ons bord twee gepofte kerstomaatjes en zongedroogdetomatenolie. Het kangeroevlees had van mij iets meer rosé mogen zijn, maar dat is een persoonlijke voorkeur. De smaak van dit torentje leidt er in iedergeval niet onder. De perfect gepofte aardappel is niet te droog en zorgt voor een mooi balans in de kruidige gegrilde groente en béarnaisesaus. Naast de uiterst nette pressentatie is dit ook qua smaak een echte aanrader.

Als laatste gerecht krijgen wij een proeverij van diverse desserts. Een milkshake van passievrucht, mango en ananas; heerlijk romig en evengoed fruitig. Een vijgentaartje met hangop van griekse yoghurt, tiramisu en vers fruit. Heerlijk nagerecht en precies voldoende om nog een kopje koffie achteraf te nemen.

Persoonlijk
Iets wat wij als erg positief hebben ervaren is dat de gerechten worden geserveerd door de (chef)kok en ook uitleg geeft van hetgeen je gaat eten. Ook is het leuk dat Margot van de Rijdt uitgebreid de moeite neemt om niet alleen ons, maar ook andere gasten te woord staan en je graag iets verteld over de bijzonder lokatie waarop je je bevindt. Dit geeft een persoonlijke en ongedwonge sfeer.

Sparkling grand café is een goed restaurant in een mooie omgeving. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de renovatie van dit stukje industrieel erfgoed en zal zich goed kunnen meten met andere industriele grootheden zoals de Van Nelle en Droste fabriek. Het biedt heerlijk eten voor een betaalbare prijs en met alles wat Margot van de Rijdt nog in petto heeft, een restaurant om te blijven volgen. Hier gaan we zeker meer van horen.

Sparkling grand café, prikkel uw zintuigen; kijk, luister en voel de omgeving. Proef, ruik en geniet van het eten.

Tekst: Dirk-Jan Kloppenborg