BERGAMBACHT - Wat zijn ogen zien, maken zijn handen. Corné Brandwijk staat bekend als een creatieveling met oog voor detail. Het bouwen van maquettes en diorama's is zijn specialiteit. "Uiterste precisie en héél veel geduld: dat is wat je nodig hebt voor deze miniatuurwerken", vertelt de 41-jarige Bergambachtenaar. Vol trots toont hij zijn nieuwste creatie: een cowboystadje op schaal, compleet met saloon, bankgebouw en sheriff gebouw.
Corné Brandwijk heeft zijn werkplaats in de schuur bij zijn ouders in Lekkerkerk. Wekelijks knutselt hij hier aan zijn mini-bouwwerken. "Mijn vader heeft veel gereedschap, altijd handig!", lacht hij. "De materialen die ik gebruik, zoals hout en plastic, komen voor een groot deel uit containers met bouwafval. Als ik er één zie staan ergens in het dorp, begint mijn hart al sneller te kloppen! Een mooi stukje hout met wat oude schilfers verf of een plaatje multiplex waar een klusser al lang niets meer in ziet, het is voor mij goud!"
Het cowboystadje, met een lengte van een kleine twee meter, bouwt hij overigens niet voor zichzelf. "Daar heb ik thuis gewoonweg de ruimte niet voor. Mijn vrouw ziet me al aankomen..... Nee, het is bedoeld voor een kennis in Houten, met wie ik al jaren samenwerk op het gebied van modelbouw. Ik heb hem destijds leren kennen in een modelbouwwinkel. Hij vroeg mij toen of ik een oude houten kruiwagen met spaakwiel voor hem kon bouwen, een uitdaging die ik direct met beide handen heb aangepakt! En, van het één kwam het ander en nu bouw ik complete straten, boerenerven en kruispunten voor hem. Hij is de trotse bezitter van ruim vijfhonderd modelbouw figuren, hoofdzakelijk soldaten uit de Tweede Wereldoorlog. Deze zijn geplaatst in bijpassende diorama's van mijn hand. Omdat hij wel eens wat anders wilde gaf hij mij de opdracht voor het bouwen van een cowboystadje, dat we voor het gemak samen maar even tot 'Deadwood City' hebben gedoopt."
Voor Corné is het bouwen van een diorama telkens weer een nieuwe uitdaging. "Geen één opdracht is hetzelfde en het blijft dan ook steeds weer een uitdaging om er het maximale uit te halen. Ik word daar overigens geheel in vrijgelaten en mag, op een ruwe schets na, geheel zelf bepalen hoe ik alles vormgeef. Wat voor mij ook belangrijk is, is het feit dat het geen zwaar werk is, want dat laat mijn niet altijd even goede gezondheid helaas niet meer toe."
Nu het cowboystadje, op wat kleine details na, bijna voltooid is kan Corné haast niet wachten om het over te dragen aan zijn vast en zeker trotse opdrachtgever. "In gedachte zie ik zijn mond al weer openvallen van bewondering en verbazing, en daar doe je het tenslotte allemaal voor!"